برسد براى آنان نگرانى حاصل مىشود ؛ اما اگر بر عكس ، رنج و ناراحتى ، سختى و نكبتى رو به تو آورد ، مثل آنچه در روز جنگ احد پيدا شد .
يَقُولُوا قَدْ أَخَذْنا أَمْرَنا
؛ ما تصميم خود را گرفتهايم ، و قبل از همهء گرفتاريها ، آنچه را وظيفهء ماست از پرهيز و محكمكارى ، انجام دادهايم .
وَ يَتَوَلَّوْا وَ هُمْ فَرِحُونَ
؛ و به اين بهانه خوشحال بودند و خود را از صحبت جنگ و جمع شدن براى آن دور مىداشتند .
قُلْ لَنْ يُصِيبَنا
؛ عبد اللَّه ابى چنين قرائت كرده است : « هل يصيبنا » و « لام » در :
« ما كَتَبَ اللَّهُ لَنا »
براى اختصاص است : هيچ امرى به ما رو نمىآورد مگر اين كه خداوند آن را ويژهء ما قرار داده ، خواه پيروزى باشد يا شهادت .
« هُوَ مَوْلانا »
او ما را دوست مىدارد و ما او را دوست مىداريم .
وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ
؛ چون سزاوار است كه مؤمنان ، جز به خداوند توكّل نكنند ، از اين رو آنچه سزاوار آنهاست بايد انجام دهند .
قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنا
؛ آيا براى ما هيچ توقع و انتظارى داريد ؟
« إِلَّا إِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِ »
جز يكى از دو سرانجامى كه هر دو تايش از نيكوترين سرانجامهاست ، و آن دو ، پيروزى و شهادت است .
وَ نَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمْ
؛ و ما نيز براى شما به يكى از دو عاقبت بد اميدواريم كه عبارتند از :
الف :
« أَنْ يُصِيبَكُمُ اللَّهُ بِعَذابٍ مِنْ عِنْدِهِ »
: اين كه خداوند شما را كيفرى دهد كه از آسمان بر شما نازل شود مثل آنچه بر قوم عاد و ثمود نازل شد .
ب :
« أَوْ بِأَيْدِينا »
؛ يا كيفرى كه به دست ما فرود آيد : شما را بكشيم كه چون كافريد .
فَتَرَبَّصُوا
؛ دربارهء ما آنچه را راجع به سرانجام كارمان ذكر كرديم منتظر باشيد .
إِنَّا مَعَكُمْ مُتَرَبِّصُونَ
؛ ما هم با شما منتظريم ، و ناچار هر كداممان آنچه انتظار مىكشد خواهد ديد ، نه بيشتر از آن .