« واو » به معناى « مع » باشد .
فَإِنْ تُبْتُمْ
؛ اگر از كفر و فريبكارى توبه كنيد و برگرديد ، بهتر است از اين كه در آن باقى بمانيد .
وَ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ
؛ و اگر به ايمان و اعتقاد پشت كنيد :
فَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِي اللَّهِ
؛ نمىتوانيد از خدا سبقت گيريد و از كيفر و عذابش خود را وارهانيد .
إِلَّا الَّذِينَ عاهَدْتُمْ مِنَ الْمُشْرِكِينَ
؛ اين جمله ، استثنا از جملهء
« فَسِيحُوا فِي الْأَرْضِ »
است ، زيرا استثنا به معناى استدراك است ، و معناى آيه چنين مىشود : امّا آنان كه پيمانها را نشكستهاند و هيچ چيز از شرايط عهد و ميثاق را كم نكردهاند و هيچ كس از دشمنان را بر شما نشورانيدهاند پيمانها را كه با آنها بستهايد تا پايان مدت برقرار داريد . و ارزش وفاكنندهء به عهد را همانند فريبكار ندانيد .
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيات 5 تا 6 ]
فَإِذَا انْسَلَخَ الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ وَ خُذُوهُمْ وَ احْصُرُوهُمْ وَ اقْعُدُوا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ فَإِنْ تابُوا وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ فَخَلُّوا سَبِيلَهُمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 5 ) وَ إِنْ أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ اسْتَجارَكَ فَأَجِرْهُ حَتَّى يَسْمَعَ كَلامَ اللَّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا يَعْلَمُونَ ( 6 )
ترجمه :
پس هر گاه كه ماههاى حرام به پايان رسيد ، هر جا كه مشركان را يافتيد آنها را بكشيد ، و دستگيرشان سازيد و آنها را در محاصره قرار دهيد و هر جا در كمين آنان بنشينيد ، اگر توبه كردند و نماز به پا داشتند و زكات دادند آنها را به راهشان رها كنيد ، زيرا كه خداوند