ترجمه :
اين اعلان بيزارى است از طرف خداوند و پيامبرش ، براى مشركانى كه شما با آنها ، عهد و پيمان بستهايد . ( 1 )
پس اى مشركان ، چهار ماه در زمين به سير و سياحت بپردازيد ، و بدانيد كه شما نمىتوانيد خدا را ناتوان سازيد ، و همانا خداوند ، خواركنندهء كافران است . ( 2 )
اعلاميهاى است از خدا و رسولش به مردم در روز حج اكبر ، كه خداوند و پيامبرش از مشركان بيزارند ، پس اگر توبه و بازگشت نماييد ، آن براى شما بهتر است ، و اگر سرپيچى كنيد بدانيد كه شما قدرت به ناتوان ساختن خدا نداريد ( كه از قلمرو قدرتش خارج شويد ) ، و كافران را به مجازات دردناك بشارت و مژده بده ( 3 )
مگر كسانى از مشركان كه با آنها پيمان بستيد و چيزى از پيمان شما نكاستند و كسى را بر ضدّتان تقويت نكردند ، پيمانشان را تا پايان مدّت محترم شماريد ، زيرا خداوند پرهيزكاران را دوست مىدارد . ( 4 )
تفسير :
بَراءَةٌ
؛ خبر مبتداى محذوف است ، و « من » براى ابتداى غايت ، و معناى عبارت اين است :
اين آيات اعلان بيزارى است از جانب خدا و پيامبرش به سوى آنان كه شما با ايشان عهد بستهايد .
و مىتوان گفت : « براءة » مبتداست ( اگرچه نكره است امّا به وسيلهء صفت كه ما بعدش مىباشد ، تخصيص يافته ) و
« إِلَى الَّذِينَ عاهَدْتُمْ »
خبر آن است ، مثل : رجل