ده نفر پايدارى كند و پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم حمزة بن عبد المطّلب را همراه با سى سوار به ميدان جنگ فرستاد و او با ابو جهل كه سيصد سوار همراه او بود روبرو شد . اين امر بر مسلمانان سنگين و گران آمد و بعد از مدّتى از آن شكوه كردند لذا اين حكم نسخ شد و با پايدارى يك نفر در برابر دو نفر از كافران به آنها تخفيف داده شد .
« ضعفا » به فتح ضاد و ضمّ آن و نيز به صورت « ضعفاء » جمع « ضعيف » قرائت شده است و « يكن » در هر دو مورد به « ياء » و « تاء » هر دو قرائت شده است .
مقصود از « ضعف » ، ناتوانى جسمى است . بعضى گفتهاند مقصود از آن ، ضعف بصيرت و استقامت در دين است و مؤمنان در اين امر با يكديگر متفاوت بودند .
[ سوره الأنفال ( 8 ) : آيات 67 تا 69 ]
ما كانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيا وَ اللَّهُ يُرِيدُ الْآخِرَةَ وَ اللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ( 67 ) لَوْ لا كِتابٌ مِنَ اللَّهِ سَبَقَ لَمَسَّكُمْ فِيما أَخَذْتُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ ( 68 ) فَكُلُوا مِمَّا غَنِمْتُمْ حَلالاً طَيِّباً وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 69 )
ترجمه :
هيچ پيامبرى حق ندارد اسيرانى ( از دشمن ) بگيرد تا كاملا بر آنها پيروز گردد ( و جاى پاى خود را در زمين محكم كند ) شما متاع ناپايدار دنيا را مىخواهيد ( و مايليد اسيران بيشترى بگيريد و در برابر گرفتن مالى آزاد كنيد ) ولى خداوند سراى ديگر را ( براى شما مىخواهد و خداوند قادر و حكيم است . ( 67 )
اگر فرمان سابق خدا نبود ( كه بدون ابلاغ امّتى را كيفر ندهد ) مجازات بزرگى به خاطر چيزى كه ( از اسيران ) گرفتيد به شما مىرسيد . ( 68 )
اكنون از آنچه غنيمت گرفتهايد حلال و پاكيزه است ، بخوريد و از خدا بپرهيزيد ، خداوند آمرزنده و مهربان است . ( 69 )