داد و آنان را فرمانرواى سرزمينها ساخت .
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَخُونُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ وَ تَخُونُوا أَماناتِكُمْ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ
؛ « خون » به معناى نقص و كاستى است همانگونه كه « وفاء » به معناى تمام و كمال است « و تخونه » نيز به همين معناست ، يعنى آن را كم كرد ، سپس مادهء خون در معناى ضد امانت و وفا به كار برده شده است ، زيرا هر گاه انسان در امرى به كسى خيانت كند در حقيقت او را در آن امر دچار كاستى كرده است . معناى آيه اين است :
اى مردم مؤمن با ترك دستورات خداوند و سنّت رسول و احكام او به آنها خيانت نكنيد و نيز به امانتهايى كه در ميان خود داريد خيانت نورزيد بدين گونه كه آنها را حفظ نكنيد در حالى كه شما به پايان بد و كيفر آن آگاه هستيد . بعضى از مفسّران مىگويند : انتم تعلمون ، يعنى شما مىدانيد كه خيانت مىكنيد ، يعنى خيانت از روى عمد از شما سر مىزند .
« تخونوا » ممكن است مجزوم و داخل در حكم نهى قبلى باشد و ممكن است منصوب به « أن » مقدّر باشد مانند : لا تأكل السمك و تشرب اللبن : « ماهى را همراه با شير نخور » كه « تشرب » منصوب به « أن » مقدّر است .
وَ اعْلَمُوا أَنَّما أَمْوالُكُمْ وَ أَوْلادُكُمْ فِتْنَةٌ
؛ بدانيد اموال و اولاد شما فتنه است . خداوند اولاد و اموال را فتنه خوانده است ؛ زيرا آنها سبب وقوع در فتنه يعنى گناه يا عذاب هستند يا مقصود خداوند اين است كه اموال و اولاد شما وسيلهء آزمايش از جانب خداوند است تا شما را بيازمايد كه چگونه دربارهء آنان حدود خدا را حفظ مىكنيد .
وَ أَنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ
؛ و پاداش عظيم نزد خداوند است . پس بر شماست كه در دنيا پارسايى پيشه كنيد و در جمع مال و دوستى فرزند حرص نورزيد و آنها را بر آسايش جاودانى برترى ندهيد .