مىميراند و لذا فرصتى كه دارد از دست مىدهد ، يعنى فرصت اين كه قلبش را خالص و امراض آن را درمان كند و آن گونه كه خداوند آن را مىخواهد سالم به او برگرداند . پس اين فرصت را غنيمت شماريد و دلهايتان را براى خدا خالص گردانيد و بدانيد كه شما همگى نزد او در قيامت اجتماع خواهيد كرد و او بر طبق سلامت دلها و اخلاص طاعت به شما پاداش خواهد داد .
از امام صادق عليه السّلام روايت شده كه فرمود : خداوند ميان انسان و اين كه او باطل را حق بداند مانع مىشود .
وَ اتَّقُوا فِتْنَةً لا تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خَاصَّةً
؛ فتنه به معناى بلا و مصيبت است و بعضى آن را به معناى گناه و بعضى به معناى عذاب دانستهاند . بعضى ديگر از مفسّران مىگويند : فتنه عبارت از استقرار منكر در ميان آنهاست . « لا تصيبن » يا جواب امر است و يا نهى بعد از امر است كه عطف بر آن شده و حرف واو عطف حذف شده است و يا صفت « فتنة » است .
اگر جواب امر باشد معناى آيه اين است : اگر فتنه به شما برسد ، فقط به ستمكاران شما نمىرسد بلكه همهء شما را دربر مىگيرد و داخل شدن نون ، تأكيد بر جواب امر جايز است ، زيرا داراى معناى نهى است همانگونه كه گفته مىشود : انزل عن الدابّة لا تطرحك : « از چهار پا فرود آى كه تو را نياندازد » كه « لا تطرحنّك » نيز جايز است .
و اگر نهى بعد از امر باشد ، گويا چنين گفته شده : از مصيبت يا گناه يا كيفر بپرهيزيد و سپس گفته شده : ستم نكنيد كه مصيبت يا كيفر يا نتيجهء گناه و و بال آن ، تنها به كسى از شما رسد كه ستم كرده است . و همچنين است زمانى كه بنا بر تقدير قول صفت « فتنه » قرار داده شود ؛ گويا چنين گفته شده : از فتنهاى بپرهيزيد كه دربارهء آن چنين گفته مىشود كه تنها به ستمگران شما نمىرسد .
نظير اين آيه در اين خصوص قول شاعر است :
حتى اذا جن الظلام و اختلط * جاءوا بمذق هل رأيت الذئب قط