ترجمه :
و به ياد آوريد هنگامى را كه شما گروهى كوچك و اندك و ضعيف در روى زمين بوديد آن چنان كه مىترسيديد مردم شما را بربايند ولى او شما را پناه داد و يارى كرد و از روزيهاى پاكيزه بهرهمند ساخت تا شكر نعمتش را به جا آوريد . ( 26 )
اى كسانى كه ايمان آوردهايد به خدا و پيامبر خيانت نكنيد و ( نيز ) در امانات خود خيانت روا مداريد در حالى كه متوجّهيد و مىدانيد . ( 27 )
و بدانيد اموال و اولاد شما وسيلهء آزمايش است و پاداش عظيم ( براى آنها كه از عهدهء امتحان برآيند ) نزد خداست . ( 28 )
تفسير :
وَ اذْكُرُوا إِذْ أَنْتُمْ قَلِيلٌ مُسْتَضْعَفُونَ فِي الْأَرْضِ
؛ اى گروه مهاجرين به ياد آوريد زمانى را كه اندك و خوار بوديد و قريش شما را در سرزمين مكّه ، قبل از هجرت ، به ضعف و ناتوانى مىكشيدند . پس « اذ » كه در اين آيه آمده مفعول به است نه ظرف .
تَخافُونَ أَنْ يَتَخَطَّفَكُمُ النَّاسُ
؛ مىترسيديد كه اگر از آن سرزمين خارج شويد مشركان عرب شما را بربايند .
فَآواكُمْ وَ أَيَّدَكُمْ بِنَصْرِهِ
؛ پس شما را به مدينه آورد و با مظاهر يارى خود ، يعنى با يارى كردن ملائكه در روز جنگ بدر شما را تقويت كرد .
وَ رَزَقَكُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ
؛ و شما را از غنيمتهاى جنگ بهرهمند ساخت و مقصود اين است كه شكر اين نعمتها را به جا آوريد .
قتاده مىگويد : عرب به لحاظ زندگى خوارترين و بدبختترين مردم و برهنترين آنها بود ؛ حقّشان ضايع مىشد و توانايى گرفتن آن را نداشتند پس از آن خداوند آنها را بر سرزمينها مسلّط كرد و به آنها در روزى و كسب غنيمتها گشايش