است .
كاف « ذلك » خطاب به پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم يا هر انسان ديگر است و كاف « ذلكم » - در آيهء بعد - خطاب به كافران به طريق التفات و جلب توجّه است . « ذلك » مبتدا و « بأنهم » خبر آن است و « ذلكم » نيز در محل رفع است و تقدير آن : ذلكم العقاب فذوقوه ؛ يا العقاب ذلكم فذوقوه است ، يعنى اين مجازات را بچشيد و جايز است « ذلكم » با تقدير گرفتن : عليكم ذلكم فذوقوه ، در محل نصب باشد همانگونه كه : زيدا فاضربه ، گفته مىشود .
وَ أَنَّ لِلْكافِرِينَ عَذابَ النَّارِ
؛ اين جمله يا عطف بر « ذلكم » در هر دو صورت رفع و نصب آن است و يا در محل نصب است و « واو » به معناى « مع » است ، يعنى اين عذاب فورى - يعنى عذاب دنيا - را همراه با عذابى كه در آينده براى شما در قيامت خواهد بود بچشيد و در اين صورت اسم ظاهر در موضع ضمير نهاده شده است .
[ سوره الأنفال ( 8 ) : آيات 15 تا 17 ]
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا زَحْفاً فَلا تُوَلُّوهُمُ الْأَدْبارَ ( 15 ) وَ مَنْ يُوَلِّهِمْ يَوْمَئِذٍ دُبُرَهُ إِلاَّ مُتَحَرِّفاً لِقِتالٍ أَوْ مُتَحَيِّزاً إِلى فِئَةٍ فَقَدْ باءَ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ وَ مَأْواهُ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ ( 16 ) فَلَمْ تَقْتُلُوهُمْ وَ لكِنَّ اللَّهَ قَتَلَهُمْ وَ ما رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَ لكِنَّ اللَّهَ رَمى وَ لِيُبْلِيَ الْمُؤْمِنِينَ مِنْهُ بَلاءً حَسَناً إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ( 17 )
ترجمه :
اى كسانى كه ايمان آوردهايد هنگامى كه با انبوه كافران در ميدان نبرد روبرو شويد به آنها پشت نكنيد . ( 15 )
و هر كس در آن هنگام به آنها پشت كند - مگر در صورتى كه هدفش كنارهگيرى از