[ سوره المائدة ( 5 ) : آيه 11 ]
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ هَمَّ قَوْمٌ أَنْ يَبْسُطُوا إِلَيْكُمْ أَيْدِيَهُمْ فَكَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْ وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ ( 11 )
ترجمه :
اى كسانى كه ايمان آوردهايد ! نعمتى را كه خدا به شما بخشيد به ياد آوريد ، آن زمان كه جمعى ( از دشمنان ) قصد داشتند دست به سوى شما دراز كنند ( و شما را از ميان بردارند ) ، اما خدا دست آنها را از شما بازداشت ، از خدا بپرهيزيد ، و مؤمنان بايد تنها بر خدا توكل ( و تكيه ) كنند . ( 11 )
تفسير :
روايت شده است كه رسول خدا ( ص ) با جمعى از اصحاب خود بر يهوديان بنى نضير وارد شد تا براى پرداخت ديه دو تن از همپيمانان خويش كه يكى از اصحابش آنان را به قتل رسانده بود و ديه آنها بر آن حضرت لازم بود ، از آنان قرض يا كمك بگيرد . بنى نضير پس از استماع سخنان رسول خدا ( ص ) از حضرت تقاضا كردند كه بنشينند تا پس از پذيرايى مبلغى را كه از ايشان مطالبه كرده بود بپردازند ، ولى تصميم گرفتند كه پيامبر ( ص ) را - ناجوانمردانه - به قتل برسانند . در اين هنگام خداوند به وسيلهء جبرئيل آن حضرت را از سوء قصد آنان آگاه ساخت و به اتفاق اصحاب از آنجا خارج شدند ، و اين خود يكى از معجزات پيامبر اسلام ( ص ) است .
گفته مىشود : بسط إليه كفه ، هر گاه به شدّت به او يورش برد ، و معناى بسط يد دست درازى به كسى است كه مورد حمله قرار گرفته است .
و « كف » : به معناى بازداشتن است .