خود را كفالت كردند . آن گاه موسى ( ع ) همراه بنى اسرائيل روانه شد ، و چون به سرزمين ستمگران نزديك شدند ، موسى ( ع ) رؤساى قوم را فرستاد تا در اطراف تجسّس كنند ، هنگامى كه به جستجو پرداختند اجسام بزرگ و نيرومندى را مشاهده كردند ، و پس از مراجعه ، موسى ( ع ) را از مشاهدات خود آگاه ساختند ، و موسى به آنان دستور داد تا آنچه ديدهاند كتمان كنند ، و جز كالب پسر يوفنّا از نوادگان يهودا و يوشع پسر نون از فرزندان آفرائيم پسر يوسف كه از رهبران قوم بنى اسرائيل بودند كسى مطلب را كتمان نكرد [ و خبر دهان به دهان در ميان قوم منتشر شد ] .
و گفتهاند : پنج نفرشان كتمان كردند ولى بقيّه به افشاى آن پرداختند .
« نقيب » : كسى است كه در احوال قوم كنجكاوى مىكند ، چنان كه « عريف » نيز به او گفته شده است ، زيرا نقيب و عريف قوم از اسرار آنان آگاه است و آنها را كاملا مىشناسد .
إِنِّي مَعَكُمْ
؛ يعنى من يار و ياور شمايم ،
وَ عَزَّرْتُمُوهُمْ
؛ و شما پيامبران را يارى كرديد و آنان را از دستيابى دشمنان بر حذر داشتيد ، واژهء « تعزير » كه در اصل به معناى منع كردن و بازداشتن افراد از بازگشت به فساد است ، از همين ريشه است .
و گفته شده معناى آيه اين است كه ما از بنى اسرائيل پيمان گرفتيم كه به پيامبران ايمان آورند و عدالت را رعايت كنند .
وَ بَعَثْنا مِنْهُمُ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيباً
؛ و از ميان آنان دوازده نفر را به فرمانروايى برگزيديم تا عدالت را در ميان آنان به پا دارند .
« لام » در لئن أقمتم مقدّمه قسم « 1 » و در لأكفرن جواب قسم است كه جانشين
هامش
( 1 ) - لامى است كه غالبا بر حرف شرط « إن » داخل مىشود و براى اشاره به اين است كه جواب پس از آن مربوط به قسم قبلى است و نه شرط ، مانند :لَئِنْ أُخْرِجُوا لا يَخْرُجُونَ مَعَهُمْ وَ لَئِنْ قُوتِلُوا لا يَنْصُرُونَهُمْ( حشر / 12 ) و اگر حرف قسم در جمله ذكر شده باشد ، آوردن لام لازم نيست مانند : و اللَّه إن أكرمتنى