[ سوره المائدة ( 5 ) : آيه 12 ]
وَ لَقَدْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثاقَ بَنِي إِسْرائِيلَ وَ بَعَثْنا مِنْهُمُ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيباً وَ قالَ اللَّهُ إِنِّي مَعَكُمْ لَئِنْ أَقَمْتُمُ الصَّلاةَ وَ آتَيْتُمُ الزَّكاةَ وَ آمَنْتُمْ بِرُسُلِي وَ عَزَّرْتُمُوهُمْ وَ أَقْرَضْتُمُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً لَأُكَفِّرَنَّ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَ لَأُدْخِلَنَّكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ فَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذلِكَ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَواءَ السَّبِيلِ ( 12 )
ترجمه :
خدا از بنى اسرائيل پيمان گرفت ، و از آنها دوازده رهبر و سرپرست برانگيختيم و خداوند ( به آنها ) گفت : من با شما هستم ؛ اگر نماز را برپا داريد و زكات را بپردازيد و به رسولان من ايمان بياوريد و آنها را يارى كنيد و به خدا قرض الحسنه بدهيد ( در راه او به نيازمندان كمك كنيد ) گناهان شما را مىپوشانم ( مىبخشم ) و شما را در باغهاى بهشت كه نهرها از زير درختان آن جارى است وارد مىكنم . اما هر كس بعد از اين كافر شود ، از راه راست منحرف گرديده است . ( 12 )
تفسير :
پس از هلاك شدن فرعون در مصر ، خداوند به بنى اسرائيل دستور داد به سوى « أريحا » از سرزمين شام كه كنعانيان ستمگر در آنجا ساكن بودند ، هجرت كنند ، و فرمود : من سكونت در آنجا را براى شما مقرّر داشتم ، و موسى ( ع ) را مأمور ساخت تا از هر قومى يك نفر را كفيل و ضامن قرار دهد تا دستوراتى را كه به آنها داده شده از قبيل حركت براى رويارويى و پيكار با ستمگران اجرا كند و رهبر و رئيس آن قوم باشد .
موسى از بنى اسرائيل پيمان گرفت و رؤساى آنان را برگزيد و آنها پيمان قوم