در كتاب است خواندهاند پس آن را به خاطر دارند .
وَ الدَّارُ الْآخِرَةُ خَيْرٌ
؛ سراى آخرت ، براى كسانى كه از محرّمات خدا مىپرهيزند ، از اين متاع پست و ناچيز بهتر است . آيا [ اين حقايق را ] درك نمىكنيد .
أَ فَلا تَعْقِلُونَ
:
با « ياء » ( يعقلون ) نيز قرائت شده است .
وَ الَّذِينَ يُمَسِّكُونَ بِالْكِتابِ . . .
؛ اين جمله به عنوان مبتدا محلّا مرفوع است و خبرش جملهء :
« إِنَّا لا نُضِيعُ أَجْرَ الْمُصْلِحِينَ »
، مىباشد ، يعنى إنا لا نضيع اجرهم .
بنا بر اين ، اسم ظاهر ( مصلحين ) به جاى ضمير ( هم ) قرار گرفته است ؛ زيرا « مصلحين » به معناى « الذين يمسكون بالكتاب . . . » است . [ همين طور ] ممكن است كه :
« وَ الَّذِينَ يُمَسِّكُونَ بِالْكِتابِ »
، بنا بر عطف به
« لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ »
، مجرور باشد و
« إِنَّا لا نُضِيعُ . . . »
هم جملهء معترضه باشد .
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 171 ]
وَ إِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَأَنَّهُ ظُلَّةٌ وَ ظَنُّوا أَنَّهُ واقِعٌ بِهِمْ خُذُوا ما آتَيْناكُمْ بِقُوَّةٍ وَ اذْكُرُوا ما فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ( 171 )
ترجمه :
و ( نيز به خاطر بياور ) هنگامى كه كوه را بر فراز آنها همچون سايبانى بلند كرديم آن چنان كه گمان كردند بر آنها فرود خواهد آمد . ( و در اين حال از آنها پيمان گرفتيم و گفتيم ) آنچه را به شما ( از احكام و دستورات ) دادهايم ، با قدرت ( و جديّت ) بگيريد و آنچه را در آن است ، به ياد داشته باشيد ( و عمل كنيد ) تا پرهيزگار شويد . ( 171 )
تفسير :
نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ
؛ كوه را كنديم و بالا برديم مانند آيه 154 سورهء نساء :
وَ رَفَعْنا فَوْقَهُمُ الطُّورَ
؛ « كوه طور را بر فراز سر آنها بالا برديم » .
« ظلة » به هر چيزى كه سايه مىافكند اطلاق مىشود مثل سايبان يا ابر .