وَ ظَنُّوا أَنَّهُ واقِعٌ بِهِمْ
؛ و دانستند كه آن كوه بر آنها ساقط خواهد شد . چگونگى آن امر ، اين بود كه آنها از پذيرفتن احكام تورات امتناع ورزيدند در نتيجه خداوند كوه طور را بر بالاى سر آنها به اندازهء محل تجمعشان ، كه يك فرسخ در يك فرسخ بود ، بالا برد و [ در همين حال ] به آنها گفته شد : اگر احكام تورات را پذيرفتيد [ شما را عذابى نخواهد رسيد ] و اگر نپذيريد ، كوه طور بر شما ساقط خواهد شد . پس هنگامى كه به كوه نگاه كردند [ و آن را بالاى سر خود ديدند ] ، بر يك طرف صورتشان به سجده بر زمين افتادند و از ترس سقوط كوه ، به آن نگاه مىكردند .
خُذُوا ما آتَيْناكُمْ بِقُوَّةٍ
؛ قلنا خذوا . . . يا « قائلين خذوا . . . » : [ در همين حال ] گفتيم :
آنچه از [ دستورات ] كتاب به شما داديم ، با قدرت و پايدارى بر تحمّل تكاليف آن ، بگيريد .
وَ اذْكُرُوا ما فِيهِ
؛ آنچه از اوامر و نواهى كه در تورات است به ياد داشته باشيد و فراموش نكنيد .
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيات 172 تا 174 ]
وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَنِي آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَ أَشْهَدَهُمْ عَلى أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ قالُوا بَلى شَهِدْنا أَنْ تَقُولُوا يَوْمَ الْقِيامَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هذا غافِلِينَ ( 172 ) أَوْ تَقُولُوا إِنَّما أَشْرَكَ آباؤُنا مِنْ قَبْلُ وَ كُنَّا ذُرِّيَّةً مِنْ بَعْدِهِمْ أَ فَتُهْلِكُنا بِما فَعَلَ الْمُبْطِلُونَ ( 173 ) وَ كَذلِكَ نُفَصِّلُ الْآياتِ وَ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ( 174 )
ترجمه :
و ( به خاطر بياور ) زمانى را كه پروردگارت از پشت فرزندان آدم ذريّهء آنها را برگرفت و آنها را گواه بر خويشتن ساخت . ( و فرمود ) :
آيا من پروردگار شما نيستم ؟ گفتند : آرى ، گواهى مىدهيم . ( چرا چنين كرد ) براى اين كه در روز رستاخيز نگوييد ما از اين غافل بوديم ( و از