لَهُ مَقامٌ مَعْلُومٌ
؛ « هيچ يك از ما فرشتگان نيست جز آن كه او را ( در بندگى حق ) مقامى معيّن است » نيز مانند اين آيه است و تقدير آن اين است : و ما منّا احد الا له مقام معلوم .
وَ بَلَوْناهُمْ بِالْحَسَناتِ وَ السَّيِّئاتِ
؛ آنها را با نعمتها و عذابها و بخششها و محنتها آزمايش كرديم شايد [ از كارهاى زشت خود ] دست بردارند و بازگردند .
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيات 169 تا 170 ]
فَخَلَفَ مِنْ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَرِثُوا الْكِتابَ يَأْخُذُونَ عَرَضَ هذَا الْأَدْنى وَ يَقُولُونَ سَيُغْفَرُ لَنا وَ إِنْ يَأْتِهِمْ عَرَضٌ مِثْلُهُ يَأْخُذُوهُ أَ لَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِمْ مِيثاقُ الْكِتابِ أَنْ لا يَقُولُوا عَلَى اللَّهِ إِلاَّ الْحَقَّ وَ دَرَسُوا ما فِيهِ وَ الدَّارُ الْآخِرَةُ خَيْرٌ لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ أَ فَلا تَعْقِلُونَ ( 169 ) وَ الَّذِينَ يُمَسِّكُونَ بِالْكِتابِ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ إِنَّا لا نُضِيعُ أَجْرَ الْمُصْلِحِينَ ( 170 )
ترجمه :
بعد از آن ، فرزندانى جانشين آنها شدند كه وارث كتاب ( آسمانى ، تورات ) گشتند . ( امّا با اين حال ) متاع اين دنياى پست را گرفتند ( بر حكم و فرمان خدا ترجيح دادند ) و مىگفتند : ( اگر ما گنهكاريم ) خداوند به زودى ما را مىبخشد ( ما از كردهء خود پشيمانيم ) .
امّا اگر متاع ديگرى همانند آن به دستشان بيفتد آن را مىگيرند ( و باز حكم خدا را پشت سر مىافكنند ) . آيا پيمان كتاب ( خدا ) از آنها گرفته نشده كه بر خدا ( دروغ نبندند و ) جز حق نگويند و آنان بارها آن را خواندهاند . و سراى آخرت براى آنهايى كه پرهيزگارى پيشه كنند ، بهتر است آيا نمىفهميد ؟ ( 169 )
آنهايى كه به كتاب ( خدا ) تمسّك جويند و نماز را برپا دارند ( پاداش بزرگى خواهند داشت زيرا ) ، ما پاداش مصلحان را ضايع نخواهيم كرد » . ( 170 )