« بئيس » ، « بيس » نيز قرائت شده است بدين صورت كه [ ابتدا ] عين الفعل آن مخفّف ( بئس ) شده و سپس حركت ( كسرهء ) عين الفعل آن به فاء الفعل منتقل شده و همزه تبديل به ياء شده است همانند « ذيب » كه ياى آن مقلوب از همزهء « ذئب » مىباشد . و با همزه يعنى : بئس نيز قرائت شده است . همين طور « بيئس » بر وزن « فيعل » نيز قرائت شده است كه در اين صورت همانند « ضيغم » صفت مىباشد .
فَلَمَّا عَتَوْا عَنْ ما نُهُوا عَنْهُ
؛ هنگامى كه از ترك كارى كه از آن نهى شده بودند سرباز زدند ، به آنها گفتيم : به شكل ميمونها درآييد . جملهء :
« قُلْنا لَهُمْ كُونُوا قِرَدَةً »
، به معناى مسخ شدن آنها به ميمون است .
خاسِئِينَ
؛ يعنى در حالى كه مطرود و رانده شدهايد .
بعضى از مفسّران گفتهاند : آنها سه روز بر اين حالت باقى ماندند و مردم به آنها نگاه مىكردند ، سپس هلاك شدند و از خود نسلى بجاى نگذاشتند .
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيات 167 تا 168 ]
وَ إِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ مَنْ يَسُومُهُمْ سُوءَ الْعَذابِ إِنَّ رَبَّكَ لَسَرِيعُ الْعِقابِ وَ إِنَّهُ لَغَفُورٌ رَحِيمٌ ( 167 ) وَ قَطَّعْناهُمْ فِي الْأَرْضِ أُمَماً مِنْهُمُ الصَّالِحُونَ وَ مِنْهُمْ دُونَ ذلِكَ وَ بَلَوْناهُمْ بِالْحَسَناتِ وَ السَّيِّئاتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ( 168 )
ترجمه :
و ( نيز به خاطر بياور ) هنگامى را كه پروردگارت اعلام كرد تا دامنهء قيامت ، كسى را بر آنها مسلّط خواهد ساخت كه آنها را بهطور مداوم در عذاب سختى قرار دهد ؛ زيرا پروردگارت مجازاتش سريع است ( در عين حال در مقابل توبهكاران ) آمرزنده و مهربان است . ( 167 )
و آنها را در زمين به صورت گروههايى پراكنده ساختيم .