الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ
؛ آنها كه از پيامبرى كه كتابش قرآن را به او وحى مىكنيم ، پيروى مىكنند . پيامبرى كه به وسيلهء معجزات تأييد شده و آنها كه از بنى اسرائيل از او پيروى مىكنند وصف او را در تورات و انجيلى كه نزدشان است مىيابند .
وَ يُحِلُّ لَهُمُ
؛ پيامبرى كه چيزهاى پاك همچون پيهها و جز آن را كه بر آنها حرام شده بود و يا آنچه را در شريعت پاك دانسته شده ، حلال مىكند .
وَ يُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبائِثَ
؛ و آنچه خبيث و ناپاك است همچون گوشت حيوان مرده و خون و گوشت خوك يا آنچه در حكم [ الهى ] ناپاك شمرده شده مانند كسبهاى حرام ، را بر آنان حرام مىكند .
وَ يَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ
؛ و بارهاى سنگين را كه بر [ دوش ] آنها بود برمىدارد .
« اصر » چيز سنگينى است كه به سبب سنگينى ، حملكنندهاش را از حركت بازمىدارد . اين تعبير تمثيلى است براى تكاليف سنگينى ، همچون كشتن خود هنگام توبه ، كه بر دوش آنان بود . همين طور « اغلال » تمثيل است براى تكاليف سختى ، همچون بريدن جاى نجس از پوست [ بدن ] و لباس و سوزاندن غنيمتها و حرام كردن [ صيد در ] روز شنبه ، كه در دينهاى آنها وجود داشت .
وَ عَزَّرُوهُ
؛ و از او حمايت كردند تا دشمن بر او غالب نشود . اصل « عزر » به معناى منع است و تعزير كه به [ شلاق ] زدن كمتر از حد اطلاق مىشود ، از همين ماده است ؛ زيرا تعزير مانع تكرار كار زشت است .
وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ
؛ مراد از « نور » قرآن است و معناى « انزل معه » اين است : قرآنى كه همراه با نبوّتش نازل شده و مىتوان گفت : « معه » متعلق به « اتبعوا » است كه در اين صورت معناى آيه اين مىشود : از قرآنى كه نازل شده همراه با پيروى از پيامبر و عمل به سنّت او ، متابعت كردند ، يا اين كه : از قرآن همانند پيامبر متابعت كردند و در اين امر همراه او بودند .