ترجمه :
آنها كه گوساله را ( معبود خود ) انتخاب كردند ، به زودى خشم پروردگار و ذلت در زندگى دنيا به آنها مىرسد ؛ و اين چنين كسانى را كه ( بر خدا ) افترا مىبندند كيفر مىدهيم . ( 152 )
و آنها كه گناه كنند و بعد از آن توبه نمايند و ايمان آورند ( اميد عفو او را دارند زيرا ) پروردگار تو در پى آن آمرزنده و مهربان است . ( 153 )
و هنگامى كه خشم موسى فرونشست ، الواح ( تورات ) را برگرفت . و در نوشتههاى آن هدايت و رحمت براى آنها كه از پروردگار خويش مىترسند ( و از مخالفت فرمانش بيم دارند ) وجود داشت . ( 154 )
تفسير :
غَضَبٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ ذِلَّةٌ
؛ غضب پروردگار ، كشتن يكديگر بود كه بنى اسرائيل [ به عنوان عذاب ] به آن مأمور شده بودند و ذلت آنها ، بيرون شدن از سرزمينشان بود ؛ زيرا غربت [ و دورى از وطن ] ذلت است . بعضى از مفسران گفتهاند : ذلت بنى اسرائيل ، جزيهاى بود كه دادن آن براى آنها مقرر شده بود .
وَ كَذلِكَ نَجْزِي الْمُفْتَرِينَ
؛ كسانى را كه بر خدا افترا مىبندند ، اين چنين به كيفر مىرسانيم و هيچ افترايى بزرگتر از سخن سامرى كه گفت : « اين گوساله خداى شما و موسى است » نيست .
وَ الَّذِينَ عَمِلُوا السَّيِّئاتِ
؛ كسانى كه اعمال زشت ( همچون كفر به خدا و معاصى ) را انجام مىدهند و بعد از آن به سوى خدا بازمىگردند و ايمان خود را خالص مىكنند ، البته پروردگار تو بعد از ارتكاب آن گناهان بزرگ ، آمرزنده و مهربان است .