قالَ ابْنَ أُمَّ
؛ هارون گفت : اى پسر مادرم . ابن أم ، از باب تشبيه به : خمسة عشر به فتح و بنا بر حذف ياى نسبت ( أمى ) به كسر نيز قرائت شده است .
از حسن بصرى روايت شده كه گفت : به خدا سوگند هارون برادر پدر و مادرى موسى بود و اين كه موسى را به مادر نسبت داد به اين علت است كه ياد مادر در جلب عاطفه و مهربانى [ از ياد پدر ] رساتر است .
إِنَّ الْقَوْمَ
؛ كسانى كه مرا در وسط آنها رها كردى بر من چيره شدند و مرا ضعيف و ناتوان ساختند و من از هيچ كوششى در بازداشتن آنها به وسيلهء موعظه و ترساندن [ از عاقبت كار ] فروگذار نكردم .
وَ كادُوا يَقْتُلُونَنِي
؛ به سبب انكار شديد من نسبت به كار آنها تصميم به كشتن من گرفتند .
فَلا تُشْمِتْ بِيَ الْأَعْداءَ
؛ بنا بر اين نسبت به من كارى كه آرزوى دشمنان است انجام مده .
وَ لا تَجْعَلْنِي مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ
؛ و مرا همچون ستمكاران مورد خشم و غضب خود قرار مده .
قالَ رَبِّ اغْفِرْ لِي وَ لِأَخِي
؛ موسى گفت : پروردگارا ، من و برادرم را بيامرز . موسى با اين دعا روشن ساخت كه سر برادرش را به سبب اين كه نافرمانى از او سر زده باشد نكشيده است بلكه همانطور كه انسان هنگام خشم بر ديگرى ، نسبت به خود اين عمل را انجام مىدهد ، انجام داده است .
وَ أَدْخِلْنا فِي رَحْمَتِكَ
؛ و ما را در نعمت و بهشت خود داخل گردان .
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيات 152 تا 154 ]
إِنَّ الَّذِينَ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ سَيَنالُهُمْ غَضَبٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ ذِلَّةٌ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ كَذلِكَ نَجْزِي الْمُفْتَرِينَ ( 152 ) وَ الَّذِينَ عَمِلُوا السَّيِّئاتِ ثُمَّ تابُوا مِنْ بَعْدِها وَ آمَنُوا إِنَّ رَبَّكَ مِنْ بَعْدِها لَغَفُورٌ رَحِيمٌ ( 153 ) وَ لَمَّا سَكَتَ عَنْ مُوسَى الْغَضَبُ أَخَذَ الْأَلْواحَ وَ فِي نُسْخَتِها هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِلَّذِينَ هُمْ لِرَبِّهِمْ يَرْهَبُونَ ( 154 )