ترجمه :
به زودى كسانى را كه در روى زمين به ناحق تكبر مىورزند ، از ايمان به آيات خود منصرف مىسازيم . ( بهطورى كه ) اگر هر آيه و نشانهاى را ببينند ، به آن ايمان نمىآورند و اگر راه هدايت را ببينند ، آن را پيش نمىگيرند و اگر طريق گمراهى را ببينند ، آن را انتخاب مىكنند .
( همه اينها ) به خاطر آن است كه آيات ما را تكذيب كردند و از آن غافل بودند . ( 146 )
و كسانى كه آيات ما و لقاى رستاخيز را تكذيب ( و انكار ) كنند ، اعمالشان نابود مىگردد . آيا جز آنچه را عمل كردهاند ، پاداش داده مىشوند . ( 147 )
تفسير :
سَأَصْرِفُ عَنْ آياتِيَ
؛ به زودى متكبران را با مهر زدن بر دلهايشان و خوار ساختن آنها ، از آيات خود منصرف مىسازم پس دربارهء آن آيات نمىانديشند و از آن عبرت نمىگيرند .
در حديث آمده است : زمانى كه امت من دنيا را بزرگ شمارند ، هيبت و عظمت اسلام از آنها گرفته مىشود و آن گاه كه امر به معروف و نهى از منكر را رها كنند ، از نعمت وحى محروم خواهند شد . بعضى از مفسران گفتهاند معناى آيه اين است :
به زودى متكبران را از باطل ساختن آياتم بازمىدارم اگرچه كوشش كنند [ كه آن را باطل سازند ] . همانطور كه فرعون در باطل ساختن معجزهء موسى كوشش كرد ، اما ، خداوند جز برترى امر او را به عمل نياورد .
بِغَيْرِ الْحَقِّ
؛ دو صورت درباره آن وجود دارد : يكى اين كه حال باشد يعنى : تكبر مىورزند در حالى كه سزاوار و شايستهء آن نيستند ، زيرا تكبر و بزرگى . به حق ، تنها براى خداوند است . صورت دوم اين كه « صله » براى « تكبر » باشد ، يعنى به چيزى كه