[ گذشتگان ] نوشتيم .
فَخُذْها بِقُوَّةٍ
؛ پس آن [ الواح ] را با جديت و كوشش و عزمى كه پيامبران اولو العزم انجام دادند بگير . اين جمله عطف بر « كتبنا له » است و تقدير آن اين است :
فقلنا له خذها . . . و ممكن است كه بدل از : فخذ ما ءاتيتك ، باشد . ضمير « ها » در « فخذها » به « الواح » يا « كل شىء » ( چون به معناى اشياء كه جمع مكسر است مىباشد . ) و يا به « رسالات » برمىگردد .
وَ أْمُرْ قَوْمَكَ يَأْخُذُوا بِأَحْسَنِها
؛ چون در آن الواح دستوراتى است كه بعضى از آن نيكو و برخى ديگر نيكوتر است همچون قصاص كردن و بخشيدن و پيروزى و مقاومت [ در برابر سختىها ] . پس بنى اسرائيل را فرمان ده كه به آنچه نيكوتر و پاداشش بيشتر است عمل كنند ، مثل
وَ اتَّبِعُوا أَحْسَنَ ما أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ
؛ « و بهترين دستور كتابى كه از جانب خدا بر شما نازل شده ، پيروى كنيد » ( زمر / 55 ) .
بعضى از مفسران گفتهاند : ياخذوا باحسنها يعنى تا آنچه را واجب يا مستحبّ است عمل كنند ؛ زيرا ، آن دو از مباح نيكوتر است .
سَأُرِيكُمْ دارَ الْفاسِقِينَ
؛ به زودى خانههاى مردمان زمانهاى گذشته را كه با فرمان خدا مخالفت ورزيدند به شما نشان خواهيم داد ؛ تا از آن پند و عبرت گيريد . بعضى از مفسران گفتهاند : « دار الفاسقين » ، آتش دوزخ است : پس به يادتان باشد تا بترسيد كه از فاسقان باشيد .
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيات 146 تا 147 ]
سَأَصْرِفُ عَنْ آياتِيَ الَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَ إِنْ يَرَوْا كُلَّ آيَةٍ لا يُؤْمِنُوا بِها وَ إِنْ يَرَوْا سَبِيلَ الرُّشْدِ لا يَتَّخِذُوهُ سَبِيلاً وَ إِنْ يَرَوْا سَبِيلَ الغَيِّ يَتَّخِذُوهُ سَبِيلاً ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ كانُوا عَنْها غافِلِينَ ( 146 ) وَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ لِقاءِ الْآخِرَةِ حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ هَلْ يُجْزَوْنَ إِلاَّ ما كانُوا يَعْمَلُونَ ( 147 )