ترجمه :
و لوط را فرستاديم كه به قوم خود گفت : آيا عمل زشتى كه پيش از شما هيچ كس بدان مبادرت نكرده به جاى مىآوريد ( 80 )
شما زنان را ترك كرده و با مردان شهوت مىرانيد . آرى كه شما قومى فاسد و نابكاريد . ( 81 )
آن قوم ، پيغمبر خود لوط را ، پاسخى ندادند جز آن كه گفتند : او را از شهر بيرون كنيد كه او و پيروانش ، مردمى هستند كه اين كار را پليد دانسته و از آن تنزّه مىجويند ( 82 )
پس ما او و اهل بيتش همه را نجات داديم ؛ مگر زن او كه از بازماندگان ( در عذاب ) بود . ( 83 )
و بر آن قوم ، بارانى از سنگريزه فروباريديم . بنگر كه عاقبت كار بدكاران چيست . ( 84 )
تفسير :
وَ لُوطاً
؛ « و ارسلنا لوطا » لوط را فرستاديم و « اذ » ظرف زمان « ارسلنا » است .
أَ تَأْتُونَ الْفاحِشَةَ
؛ آيا شما گناهى را كه هميشه زشت و ناپسند بوده است به جاى مىآوريد ؟ آن گناه زشت و قبيح ، لواط و همجنسگرايى بود .
ما سَبَقَكُمْ بِها مِنْ أَحَدٍ مِنَ الْعالَمِينَ
؛ گناهى كه قبل از شما هيچ كس آن را انجام نداده است . « با » در « بها » ، براى تعديه است و از همين نوع است سخن معصوم عليه السّلام :
سبقك بها عكاشة .
« من » در « من احد » زايده است و براى تأكيد نفى ( ما ) و افادهء معنى استغراق و شمول آمده است و من « دوم » ( من العالمين ) براى تبعيض است .
إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجالَ
؛ آيا با مردان شهوت مىرانيد ؟ اين تعبير ، از « اتى المرأة » گرفته شده است و اين سخن ، زمانى گفته مىشود ، كه شخص با زن نزديكى كرده باشد .
« شهوة » مفعول له است ، يعنى للاشتهاء : هيچ چيز جز شهوترانى ، شما را بر اين كار