ترجمه :
او خدايى است كه بادها را به بشارت باران رحمت خويش در پيش فرستد تا چون بار ابرهاى سنگين را بردارند ما آنها را به شهر و ديارى كه ( از بىآبى ) مرده است برانيم و بدان سبب باران فرو فرستيم تا هر گونه ثمر و حاصل از آن برآريم همين گونه ( كه گياه را از زمين مرده مىرويانيم ) ، مردگان را هم از خاك برانگيزيم باشد كه ( بر احوال قيامت ) متذكر گرديد ( 57 )
زمين پاك نيكو گياهش به اذن خدا نيكو برآيد و زمين خشن ناپاك بيرون نياورد جز گياه اندك و كمثمر . اين گونه آيات قدرت را مىگردانيم ( و به هر بيان توضيح مىدهيم ) براى قومى كه شكر خدا به جاى آورند . ( 58 )
تفسير :
« بشرا » و « نشرا » ( مصدر نشر ) نيز قرائت شده است ؛ زيرا « أرسل » و « نشر » در معنا به يكديگر نزديكاند و گويا خداوند فرموده : ينشر الرياح نشرا : او خدايى است كه بادها را به طرز نيكويى پراكنده مىكند . و مىتوان گفت : « نشرا » در محل حال و به معناى « منتشرات » است ، يعنى او خدايى است كه بادها را در حالى كه پراكنده مىشوند مىفرستد . « نشرا » جمع « نشور » و « نشرا » با سكون « شين » مانند رسل و رسل نيز قرائت شده است . همچنين « بشرا » جمع « بشيرة » و « بشرا » با سكون « شين » نيز قرائت شده است .
بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ
؛ نزد نعمتش و مقصود نعمت ، باران است كه به سبب تأثير و ارزش ، از بهترين و بزرگترين نعمتهاست .
حَتَّى إِذا أَقَلَّتْ سَحاباً ثِقالًا سُقْناهُ لِبَلَدٍ مَيِّتٍ
؛ تا آن گاه ابرهايى را كه از آب ، سنگين شدهاند با خود بردارند ما آن ابرها را براى آبيارى شهر و ديارى كه در آن گياهى