فَالْيَوْمَ نَنْساهُمْ
؛ با آنها معامله كسى مىكنيم كه در آتش به دست فراموشى سپرده شده است نه خواستهء آنان را اجابت مىكنيم و نه بر قطرهء اشكى از آنها ، شفقت نشان مىدهيم .
كَما نَسُوا لِقاءَ يَوْمِهِمْ هذا
؛ همان طورى كه آنها اين روز را به ياد نياوردند و به آن اهميت ندادند . « ما » در « كما نسوا » و « ما كانوا » مصدريه است و تقدير آيه ؛ كنسيانهم و كونهم جاحدين بآياتنا است .
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيات 52 تا 53 ]
وَ لَقَدْ جِئْناهُمْ بِكِتابٍ فَصَّلْناهُ عَلى عِلْمٍ هُدىً وَ رَحْمَةً لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ( 52 ) هَلْ يَنْظُرُونَ إِلاَّ تَأْوِيلَهُ يَوْمَ يَأْتِي تَأْوِيلُهُ يَقُولُ الَّذِينَ نَسُوهُ مِنْ قَبْلُ قَدْ جاءَتْ رُسُلُ رَبِّنا بِالْحَقِّ فَهَلْ لَنا مِنْ شُفَعاءَ فَيَشْفَعُوا لَنا أَوْ نُرَدُّ فَنَعْمَلَ غَيْرَ الَّذِي كُنَّا نَعْمَلُ قَدْ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَ ضَلَّ عَنْهُمْ ما كانُوا يَفْتَرُونَ ( 53 )
ترجمه :
و ما بر مردمان كتابى فرستاديم كه در آن هر چيز را بر اساس علم و دانش تفصيل داديم براى هدايت آن گروه كه ايمان مىآوردند . ( 52 )
كافران كه به آيات خدا و قيامت ايمان نمىآورند ، آيا در انتظار چيستند ، مگر آن كه تأويل آيات و مآل احوال آنها ( هنگام مرگ يا ظهور قيامت ) به آنان برسد ؟ و آن روز كه تأويل آيات و عاقبت كار را مشاهده كردند ، كسانى كه كتاب خدا را فراموش كرده بودند ( با حال تأسف ) خواهند گفت : افسوس كه رسولان خدا ( با روشنترين برهان ) حق را براى ما بيان كردند ، كاش ( مخالفت نمىكرديم يا ) امروز كسى به شفاعت ما برمىخواست ، يا بار ديگر به دنيا بازمىگشتيم كه غير از اين اعمال زشت ، به اعمال صالحى مىپرداختيم . در آن هنگام كافران خود را سخت در زيان بينند و آنچه ( در دنيا ) مىبافتند ( بنگرند