بزداييم و در بهشت به زير قصرهايشان نهرها جارى شود و ( چون آن همه نعمتهاى بهشتى را مشاهده كنند ) گويند : ستايش خداى را كه ما را بر اين مقام راهنمايى كرد كه اگر هدايت و لطف الهى نبود ، ما به خود در اين مقام راه نمىيافتيم . همان رسولان خدا ما را به حق رهبرى كردند .
آن گاه بر اهل بهشت ندا كنند كه اين است بهشتى كه از اعمال صالح خود به ارث يافتيد . ( 43 )
تفسير :
لا تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوابُ السَّماءِ
؛ براى آنان ، عمل نيكى به سوى خدا ، بالا نمىرود . نظير اين آيه ، است آيه
إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ
؛ « كلمه نيكوى توحيد ( و روح پاك آسمانى ) به سوى خدا بالا مىرود » ( فاطر / 10 ) و گفتهاند : هر گاه بميرند روحهاى آنها به آسمان نمىرود ، آن گونه كه روح مؤمنان بالا مىرود .
و برخى گفتهاند : بركت بر آنان فرود نمىآيد و باران بر آنان نمىبارد . چنان كه در آيهء ديگر فرموده است .
فَفَتَحْنا أَبْوابَ السَّماءِ بِماءٍ مُنْهَمِرٍ
؛ « ما درهاى آسمان را گشوديم و سيلابى از آسمان فرو ريختيم » ( قمر / 11 ) .
لا تفتح ؛ با تشديد و بدون تشديد و با « يا » ( لا يفتح ) نيز قرائت شده است و معناى آيه اين است : داخل بهشت نشوند ، تا زمانى كه آنچه هرگز ممكن نيست ممكن شود يعنى تا زمانى كه شتر - كه جز از درى بزرگ نمىگذرد - از سوراخ سوزن بگذرد .
« خياط و مخيط » چيزى است كه با آن مىدوزند كه همان سوزن است .
وَ كَذلِكَ نَجْزِي الْمُجْرِمِينَ
؛ ساير گنهكاران را ، به همين كيفر سخت ، عقوبت خواهيم كرد . اين جمله را خداوند متعال ، در آيه بعد تكرار كرده و فرمود :
وَ كَذلِكَ نَجْزِي الظَّالِمِينَ
؛ اين گونه ستمكاران را مجازات سخت ، خواهيم كرد .
از ابن عباس روايت شده : مقصود خداوند از « ظالمين » ، كسانى هستند كه به او شرك ورزيدند و جز او را به خدايى برگزيدند .