قلائد ؛ جمع قلادة به معنى چيزى است كه به گردن حيوان قربانى مىاندازند ، از قبيل كفش و جز آن .
آمّين ؛ قصد كنندگان و منظور از قصد كنندگان بيت الحرام كسانى هستند كه به قصد انجام حجّ و عمره رهسپار خانهء خدا مىشوند ، و حلال شمردن چيزهايى كه در آيه از آن نهى شده ، به ضايع كردن و ناديده گرفتن حرمت آنها است و نيز به اين است كه حجّ گزاران از انجام مناسك منع شوند و در ماه حجّ موانعى پيش آيد كه مردم را از حج بازدارد و حيوان قربانى غصب شود و يا از رسيدن آن به قربانگاه جلوگيرى به عمل آيد و دربارهء حلال شمردن قلادهها دو وجه گفته شده :
1 - منظور ، نهى از حلال شمردن خود حيوانات قربانى از قبيل گاو و شتر است . و عطف قلادة بر هدى براى اختصاص و سفارش بيشتر در مورد آن است . و گويى گفته شده : و القلائد منها خصوصا ( و بخصوص قلائد از آنها ) .
2 - مقصود ، نهى از متعرض شدن و گشودن قلادههايى است كه به گردن حيوانات قربانى مىانداختند ، و نهى از آن به عنوان مبالغه در نهى از تعرّض به خود حيوان قربانى است و گويى گفته شده : قلادههاى قربانى را حلال نشمريد ، چه رسد كه خود آن را حلال بشماريد . چنان كه در آيهء ديگرى فرموده :
وَ لا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ
« و زنان مؤمن نبايد زينت خود را بر بيگانه آشكار سازند » ( نور / 31 ) و نهى شده از ظاهر كردن زينت ، تا چه رسد به آشكار ساختن محلهاى آن .
وَ لَا آمِّينَ
؛ يعنى [ جنگيدن با ] كسانى كه قصد خانهء خدا را مىكنند حلال مشماريد .
يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنْ رَبِّهِمْ
؛ آنان كه از پروردگار خويش پاداش مىطلبند و رضوانا ؛ و خواهان اين هستند كه خدا از آنان خشنود گردد ، يعنى ، به پاس عظمت و بزرگى كسانى كه اين ويژگى را دارند متعرّض آنان نشويد .