[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيه 141 ]
وَ هُوَ الَّذِي أَنْشَأَ جَنَّاتٍ مَعْرُوشاتٍ وَ غَيْرَ مَعْرُوشاتٍ وَ النَّخْلَ وَ الزَّرْعَ مُخْتَلِفاً أُكُلُهُ وَ الزَّيْتُونَ وَ الرُّمَّانَ مُتَشابِهاً وَ غَيْرَ مُتَشابِهٍ كُلُوا مِنْ ثَمَرِهِ إِذا أَثْمَرَ وَ آتُوا حَقَّهُ يَوْمَ حَصادِهِ وَ لا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ ( 141 )
ترجمه :
و او كسى است كه باغها آفريد درختانش ، بعضى بر روى پايه قرار گرفته ، و بعضى خود ، بر روى پا ايستادهاند ، و درخت خرما و زراعت كه ميوهء آن ، گوناگون است ، و زيتون و انار كه با هم ، شبيه و غير شبيه هستند ، هر گاه ميوه داد از ميوهء آن بخوريد ، و حق آن را هنگام چيدنش بدهيد ، و اسراف نكنيد كه خدا اسرافكنندگان را دوست نمىدارد . ( 141 )
تفسير :
وَ هُوَ الَّذِي أَنْشَأَ جَنَّاتٍ مَعْرُوشاتٍ
؛ در اين جا خداى سبحان آفرينش باغها ، تاكستانها و زراعتها « 1 » را يادآورى كرده است .
مَعْرُوشاتٍ
؛ بوتههاى بلند كه روى پايه ايستادهاند ، و غير معروشات بوتههايى است كه پايه ندارند و روى زمين پهن مىشوند .
وَ النَّخْلَ وَ الزَّرْعَ مُخْتَلِفاً أُكُلُهُ
؛ و درختان خرما و زراعتها را به وجود آورده در حالى كه محصولات و ميوههايش از لحاظ رنگ و طعم و حجم و بوى ، گوناگون است .
ضمير در « اكله » به نخل برمىگردد ، و زرع هم ، در آن ، داخل است زيرا عطف بر آن
هامش
( 1 ) - جنات ، هم به باغهاى پر از درخت و هم به زمينهاى پوشيده از زراعت گفته مىشود . تفسير نمونه ، ج 6 ، ص 3 .