ترجمه :
همچنين براى بسيارى از مشركان ، شريكان آنها ، كشتن فرزندانشان را جلوه دادند ، تا آنها را به هلاكت رسانند و آيينشان را بر آنها مشتبه سازند . و اگر خدا مىخواست اين كار را نمىكردند ، پس آنان را به دروغهايشان وابگذار . ( 137 )
آنها به گمان خود مىگفتند اينها چهارپايان و زراعتهايى هستند كه بهره بردن از آنها حرام است ، از اين زراعتها هيچ كس جز كسانى كه ما بخواهيم نمىخورد ، و چهارپايانى كه سوار شدن بر آنها حرام شده ، و چهارپايانى كه به منظور دروغ بستن به خدا ، نام خدا را بر آن نمىبرند . به زودى خداوند كيفر افترايشان را خواهد داد . ( 138 )
تفسير :
وَ كَذلِكَ زَيَّنَ
؛ همانطور كه تقسيم قربانيان ميان خدا و بتها در نظر اين بتپرستان جلوه داشت ، در اين مورد نيز شريكانشان كه شياطين ، يا خدمهء بتها مىباشند ، كشتن فرزندانشان را ، در نظرشان جلوه مىدادند تا از ترس فقر اقتصادى يا ننگ اجتماعى آنها را زنده به گور كنند . « زين » به صورت مجهول نيز خوانده شده و نايب فاعلش « قتل » مرفوع است .
أَوْلادِهِمْ
؛ اين كلمه ، منصوب ، به عنوان مفعول زين نيز خوانده شده است .
شُرَكاؤُهُمْ
؛ اين كلمه به صورت « شركائهم » ؛ مجرور نيز قرائت شده است تا اين كه مضاف اليه « قتل » باشد ، با فاصلهء غير ظرف ، ميان مضاف و مضاف اليه ، چنان كه در شعر آمده است :