« تجعلونه » ، با « تاء » و « ياء » هر دو خوانده شده و همچنين فعلهاى « تبدونها » و « تخفون » .
وَ عُلِّمْتُمْ . . .
؛ خطاب به يهود است ، يعنى از آنچه بر پيامبر وحى شده با زبان او چيزها آموختهايد كه نه خود از آن خبر داشتيد و نه پدرانتان ، با اين كه شما حاملان تورات هستيد ، و پدرهاى شما هم پيش از شما ، و داناتر از شما بودند .
آيهء زير نيز همين مضمون را در بر مىگيرد :
إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ يَقُصُّ عَلى بَنِي إِسْرائِيلَ أَكْثَرَ الَّذِي هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ
؛ « اين قرآن اكثر چيزهايى را كه بنى اسرائيل در آن اختلاف دارند ، براى آنها بيان مىكند » ( نمل / 76 )
قُلِ اللَّهُ
[ انزله ]
ثُمَّ ذَرْهُمْ فِي خَوْضِهِمْ
؛ بگو : خدا آن را نازل كرده ، سپس آنان را در همان باطلى كه فرو رفتهاند ، واگذار .
« يلعبون » حال است از « ذرهم » يا از « خوضهم » و « فى خوضهم » جايز است كه حال از « يلعبون » باشد ، يعنى در حالى كه فرو رفته در باطل هستند ، بازى مىكنند ، و جايز است كه صلهء « يلعبون » ، يا صلهء « ذرهم » باشد .
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيه 92 ]
وَ هذا كِتابٌ أَنْزَلْناهُ مُبارَكٌ مُصَدِّقُ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَ لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُرى وَ مَنْ حَوْلَها وَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَ هُمْ عَلى صَلاتِهِمْ يُحافِظُونَ ( 92 )
ترجمه :
اين كتاب با بركتى است كه نازل كردهايم ؛ تصديق كنندهء كتابهاى آسمانى پيشين است ، تا مردم مكّه و اطراف آن را به آن وسيله بترسانى ، و آنان كه به آخرت ايمان دارند به آن [ قرآن ] ايمان مىآورند ، و مراقب اوقات و افعال نماز خود هستند . ( 92 )