[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 31 تا 32 ]
قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِلِقاءِ اللَّهِ حَتَّى إِذا جاءَتْهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً قالُوا يا حَسْرَتَنا عَلى ما فَرَّطْنا فِيها وَ هُمْ يَحْمِلُونَ أَوْزارَهُمْ عَلى ظُهُورِهِمْ أَلا ساءَ ما يَزِرُونَ ( 31 ) وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلاَّ لَعِبٌ وَ لَهْوٌ وَ لَلدَّارُ الْآخِرَةُ خَيْرٌ لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ أَ فَلا تَعْقِلُونَ ( 32 )
ترجمه :
آنان كه لقاى پروردگار را تكذيب كردند ، در زيانند ، تا آن گاه كه ناگهان قيامت ايشان را فرارسد ، گويند : دريغا از آن تقصيرات كه در دنيا انجام داديم ، و آنها بارهاى خود را بر دوش دارند ، هان ، چه بد بارى را بر دوش دارند ! ( 31 )
زندگانى دنيا ، جز بازيچه و سرگرمى ، نيست ، و خانهء آخرت براى كسانى كه تقوا پيشه كنند ، بهتر است ، پس چرا نمىانديشيد ؟ ( 32 )
تفسير :
كَذَّبُوا بِلِقاءِ اللَّهِ
؛ نسبت به فرارسيدن آخرت و پاداشهاى آن ، تكذيب مىكردند .
كلمهء « حتّى » غايت براى تكذيب آنهاست ، يعنى اين تكذيب ، تا فرارسيدن قيامت كه حسرت آنها آغاز مىشود ، دوام مىيابد .
« بَغْتَةً »
؛ يعنى ناگهانى و در نصب آن ، دو وجه است .
1 - حال است به معناى : « باغتة » كه اسم فاعل است .
2 - مصدر ، مفعول مطلق ، به معناى بغتتهم بغتة ، مىباشد .
عَلى ما فَرَّطْنا فِيها
؛ ضمير ، براى حيات الدنياست كه هر چند نامى از آن برده نشده امّا به قرينه معلوم است ، و ممكن است به ساعت برگردد و معناى آيه اين است ( اهل عذاب مىگويند واى بر ما ) كه در دنيا ، ما دربارهء قيامت كوتاهى كرديم ، مثل :
يا حَسْرَتى عَلى ما فَرَّطْتُ فِي جَنْبِ اللَّهِ
؛ « اى افسوس بر آنچه در قرب به خداوند كوتاهى كردم » ( زمر / 56 ) .