وَ هُمْ يَحْمِلُونَ أَوْزارَهُمْ عَلى ظُهُورِهِمْ
؛ اين آيه در معنا شبيه است به آيهء :
فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ
؛ « به سبب اعمالى است كه با دستهاى خود انجام داديد » ( شورا / 30 ) زيرا همانطور كه كارها ، با دستها انجام مىشود ، بار نيز بر پشتها حمل مىشود .
ساءَ ما يَزِرُونَ
؛ فعل ذم است و مخصوص به آن ، كه « شيئا » بوده حذف شده است ، يعنى ، چه بار بدى را حمل مىكنند .
وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا
؛ خداى سبحان در اين آيه كارهاى دنيا را ، بازيچه و سرگرمى دانسته ، زيرا اعمال دنيا سود و منفعتى ندارند ، بر خلاف كارهاى آخرت كه سودهاى عظيمى در پى دارند .
وَ لَلدَّارُ الْآخِرَةُ
؛ اين فراز ، بهطور اضافه « و لدار الآخرة » نيز قرائت شده ، كه در تقدير و لدار السّاعة الآخرة باشد ، زيرا هيچ وقت چيزى به خودش اضافه نمىشود ( دار همان آخرت است ) .
لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ
؛ اين عبارت دليل بر اين است كه كارهاى غير مردم پرهيزگار لهو و لعب است .
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 33 تا 34 ]
قَدْ نَعْلَمُ إِنَّهُ لَيَحْزُنُكَ الَّذِي يَقُولُونَ فَإِنَّهُمْ لا يُكَذِّبُونَكَ وَ لكِنَّ الظَّالِمِينَ بِآياتِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ ( 33 ) وَ لَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِكَ فَصَبَرُوا عَلى ما كُذِّبُوا وَ أُوذُوا حَتَّى أَتاهُمْ نَصْرُنا وَ لا مُبَدِّلَ لِكَلِماتِ اللَّهِ وَ لَقَدْ جاءَكَ مِنْ نَبَإِ الْمُرْسَلِينَ ( 34 )
ترجمه :
ما مىدانيم كه آنچه آنها مىگويند تو را غمگين مىسازد ، ( ولى در حقيقت ) آنها تو را تكذيب نمىكنند بلكه ستمكاران ، آيات خدا را منكر مىشوند . ( 33 )
پيش از تو ( نيز ) پيامبرانى تكذيب شدند . و بر تكذيب و اذيّت صبر كردند ، تا يارى ما آنها را فرارسيد ، براى كلمات خدا تغيير دهندهاى نيست ، و اخبار پيامبران به سوى تو آمده