روزى نمىگيرد ، بگو : من مأمورم كه نخستين مسلمان باشم ( و به من گفته شده ) مبادا از مشركان باشى ( 14 )
بگو : من اگر نافرمانى پروردگارم كنم ، از عذاب آن روز بزرگ مىترسم . ( 15 )
آن كس كه مجازات الهى در آن روز به او نرسد ، خداوند او را مشمول رحمت خويش ساخته و اين پيروزى آشكارى است . ( 16 )
تفسير :
قُلْ أَ غَيْرَ اللَّهِ
؛ استفهام انكارى و مقصود اين است كه غير خدا نبايد دوست گرفته شود و ربطى به اصل دوست گرفتن ندارد ، و به همين دليل همزه را قبل از « غير » آورده نه قبل از « أتّخد » ، و مثل اين است آيهء
أَ فَغَيْرَ اللَّهِ تَأْمُرُونِّي أَعْبُدُ أَيُّهَا الْجاهِلُونَ
؛ « اى نادانان آيا مرا امر مىكنيد كه غير خداى را عبادت كنم » ( زمر / 63 ) .
فاطِرِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
؛ ايجاد كنندهء آسمانها و زمين و آفرينندهء آنها ، بدون اين كه نمونهاى داشته باشد و از الگويى پيروى كند .
وَ هُوَ يُطْعِمُ وَ لا يُطْعَمُ
؛ او ، روزى مىدهد و خود روزى نمىخورد ، يعنى تمام سودها از ناحيهء اوست و او از چيزى سود نمىبرد .
قُلْ إِنِّي أُمِرْتُ
؛ بگو : من مأمورم كه نخستين مسلمان باشم ، زيرا پيامبر در اسلام آوردن از امّت خود جلوتر است ، مثل :
أَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ
؛ « من نخستين مسلمانانم » ( انعام / 163 )
وَ لا تَكُونَنَّ
؛ به من گفته شده است : از مشركان مباش : به اسلام آوردن امر شده و از شرك آوردن نهى شدهام .
مَنْ يُصْرَفْ عَنْهُ
؛ كسى كه عذاب از او برداشته شود ، در آن روز ، خداوند به او رحمت مىفرستد ، همان رحمت عظمايش كه عبارت از نجات است ، چنان كه عرب مىگويد : من اطعمته من جوع فقد احسنت إليه ، منظور اين است هر كس را سير كنى و از گرسنگى نجات دهى ، احسان را دربارهء او كامل كردهاى .