وَ لَلَبَسْنا عَلَيْهِمْ
؛ و در اين صورت لازم آيد ، آنچه را آنها بر خود مشتبه ساختهاند ، ما هم بر آنها مشتبه ساخته باشيم ، زيرا وقتى كه فرشته را به صورت يك مرد ببينند مىگويند : اين انسانى است ، و نه فرشته ، و آن گاه او را تكذيب مىكنند ، چنان كه محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم را تكذيب مىكنند ، وقتى كه چنين عملى انجام دادند بيچاره مىشوند چنان كه امروز بيچارهاند ، و معناى اين كه خدا ! امر را بر آنها مشتبه ساخته همين است .
وَ لَقَدِ اسْتُهْزِئَ
؛ اين جمله تسليت و دلدارى است براى پيامبر ، در برابر سرزنشهايى كه از قومش مشاهده مىكرد .
فَحاقَ بِالَّذِينَ سَخِرُوا مِنْهُمْ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ
؛ پس همان « حق » كه مورد مسخرهء آنها بود ، دامن آنها را گرفت و به خاطر مسخره كردن آن دچار هلاكت شدند .
بعضى در معناى آيه گفتهاند يعنى : همان عذابى كه ( پيامبر به آنها وعده داده بود ، و ) واقع شدندش را مسخره مىكردند ، دامن آنها را فراگرفت .
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 11 تا 13 ]
قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ ثُمَّ انْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ ( 11 ) قُلْ لِمَنْ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ قُلْ لِلَّهِ كَتَبَ عَلى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ لَيَجْمَعَنَّكُمْ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ لا رَيْبَ فِيهِ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لا يُؤْمِنُونَ ( 12 ) وَ لَهُ ما سَكَنَ فِي اللَّيْلِ وَ النَّهارِ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ( 13 )
ترجمه :
بگو : در روى زمين گردش كنيد ، سپس بينديشيد كه سرانجام آنها كه آيات خدا را تكذيب كردند ، چه بود . ( 11 )
بگو : آنچه در آسمانها و زمين است ، از آن كيست ، بگو : از آن خداست ، رحمت را بر خود ، حتمى كرده ، همهء شما را بهطور قطع ، در روز قيامت كه در آن