اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْأَوْلَيانِ
؛ به صيغهء معلوم نيز قرائت شده و در اين صورت معنايش اين است كه ورثه از ميان خود صرفا دو نفر را كه استحقاق براى گواهى دادن دارند برگزينند و به وسيلهء آن دو ، كذب دروغگويان را آشكار سازند .
فَيُقْسِمانِ بِاللَّهِ لَشَهادَتُنا
؛ و به خدا سوگند ياد مىكنند كه گفتهء ما در مورد وصيّت ميّتمان
أَحَقُّ مِنْ شَهادَتِهِما
؛ سزاوارتر است به قبول از گفتهء آن دو .
وَ مَا اعْتَدَيْنا
؛ ما در اين كه حق خود را مطالبه كردهايم ، مرتكب تجاوز از حق نشدهايم .
ذلِكَ
؛ حكمى كه بيان آن گذشت .
أَدْنى أَنْ يَأْتُوا بِالشَّهادَةِ عَلى وَجْهِها أَوْ يَخافُوا أَنْ تُرَدَّ أَيْمانٌ بَعْدَ أَيْمانِهِمْ
؛ يعنى به حق نزديكتر است تا اين كه گواهان در چنين رويدادى شهادت دهند ، يا منظور اين است كه بيان حكم ، به حق نزديكتر است تا اين كه ورثه ميّت هراسان باشند از اين كه پس از سوگند ياد كردن گواهان اول ، سوگندهاى گواهان ديگر تكرار شود و در نتيجه گواهان نخست با آشكار شدن دروغشان رسوا شوند ، چنان كه در اين داستان اتّفاق افتاد و بسا ممكن است به دروغ سوگند ياد نكند و به خاطر ترس از ردّ قسم به كسانى از ورثه كه استحقاق آن را دارند ، از گواهى دادن خوددارى كنند .
وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ اسْمَعُوا
؛ و از نافرمانى خدا و خيانت و سوگند دروغ بپرهيزيد ، و با گوش شنوا و پذيراى سخن حق ، بشنويد .
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيات 109 تا 110 ]
يَوْمَ يَجْمَعُ اللَّهُ الرُّسُلَ فَيَقُولُ ما ذا أُجِبْتُمْ قالُوا لا عِلْمَ لَنا إِنَّكَ أَنْتَ عَلاَّمُ الْغُيُوبِ ( 109 ) إِذْ قالَ اللَّهُ يا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِي عَلَيْكَ وَ عَلى والِدَتِكَ إِذْ أَيَّدْتُكَ بِرُوحِ الْقُدُسِ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ وَ كَهْلاً وَ إِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَ وَ إِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ بِإِذْنِي فَتَنْفُخُ فِيها فَتَكُونُ طَيْراً بِإِذْنِي وَ تُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ بِإِذْنِي وَ إِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتى بِإِذْنِي وَ إِذْ كَفَفْتُ بَنِي إِسْرائِيلَ عَنْكَ إِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّناتِ فَقالَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ إِنْ هذا إِلاَّ سِحْرٌ مُبِينٌ ( 110 )