و منظور از
كَفَّارَةٌ طَعامُ مَساكِينَ
اين است كه حيوانى را كه بايد قربانى شود قيمت كرده و قيمت آن را تبديل به گندم مىكند و به هر مسكين نصف صاع از آن صدقه مىدهد .
أَوْ عَدْلُ ذلِكَ صِياماً
؛ ( يا معادل آن روزه بگيرد ) « عدل الشيء » چيزى است كه از جنس شىء نبوده و معادل آن باشد . صياما تمييز براى « عدل » است و « ذلك » اشاره به طعام است و منظور اين است كه در برابر هر نصف صاع يك روز روزه بگيرد .
صيدكننده مخيّر است يكى از اين سه كفاره را بدهد ، و برخى گفتهاند : دادن اين كفارهها بايد از روى ترتيب صورت گيرد ، و اصحاب ما هر دو قول را روايت كردهاند .
لِيَذُوقَ
؛ متعلّق به « جزاء » و معناى آن اين است كه او بايد كيفر ببيند يا كفّاره دهد ، تا نتيجهء كردار سوء خود را بچشد .
عَفَا اللَّهُ عَمَّا سَلَفَ
؛ خداوند از صيدى كه بار اول در حال احرام كردهايد در مىگذرد ، و در مرتبهء دوم ، خداوند او را به واسطهء عملى كه مرتكب شده ، مجازات مىكند و كفاره بر او واجب نيست .
فَيَنْتَقِمُ اللَّهُ مِنْهُ
؛ تقديرش فهو ينتقم اللَّه منه است .
أُحِلَّ لَكُمْ صَيْدُ الْبَحْرِ وَ طَعامُهُ
؛ يعنى شكارهاى دريا و خوراكيهاى آن بر شما حلال شده است و مقصود اين است كه سود جستن از همهء حيواناتى كه در دريا صيد مىشود و خوردن از تنها خوردنى دريا يعنى ماهى ، براى شما حلال شده است .
مَتاعاً لَكُمْ
؛ مفعول له است ؛ يعنى براى بهرهمند ساختن شماست و منظور اين است كه خوراك دريا بر شما حلال شد تا افراد مقيم از ماهى تازه بهرهمند شوند و مسافران آن را به صورت خشك شده توشه خود قرار دهند . امام صادق عليه السّلام ، طعامه حلّ لكم و للسّيّارة قرائت فرموده است .