ترجمه :
اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، از مسائلى سؤال نكنيد كه اگر براى شما آشكار گردد شما را ناراحت مىكند ، و اگر به هنگام نزول قرآن از آنها سؤال كنيد براى شما آشكار مىشود ، خداوند آنها را بخشيده ( و از آن صرف نظر كرده ) است و خداوند آمرزنده و حليم است ( 101 )
جمعى از پيشينيان از آنها سؤال كردند و سپس به مخالفت با آن برخاستند ( ممكن است شما هم چنان سرنوشتى پيدا كنيد ) . ( 102 )
تفسير :
اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، زياد از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم سؤال نكنيد و از تكاليف سخت و دشوار از آن حضرت نپرسيد كه اگر به آنها فتوا دهد و شما را بدانها مكلّف سازد ، انجامشان بر شما واجب مىشود و چه بسا وجوب آنها شما را غمگين سازد و بر شما دشوار آيد . چنان كه روايت شده است كه سراقة بن مالك يا به قولى عكاشة بن محصن ( روزى ) گفت : اى رسول خدا ، آيا حج كردن هر سال بر ما واجب شده است ؟
پيامبر به او پاسخ نداد و او سه بار آن را تكرار كرد ، حضرت فرمود : واى بر تو چه چيز تو را ايمن مىكند ؟ اگر بگويم : آرى ، به خدا سوگند اگر بگويم : آرى واجب مىشود و اگر واجب شد ، شما از عهدهء آن برنمىآييد و اگر ترك كرديد هلاك مىشويد . بنا بر اين همانطور كه من شما را رها كردم ، مرا رها كنيد ، مردمى كه پيش از شما هلاك شدند به واسطهء همين بود كه از پيامبرشان زياد سؤال مىكردند و نزد آنها آمد و شد بسيار داشتند . هر گاه شما را به چيزى امر كردم ، تا حدى كه قدرت داريد ، انجام دهيد و هر گاه شما را نهى كردم اجتناب كنيد .
وَ إِنْ تَسْئَلُوا عَنْها
؛ و اگر در هنگام نزول وحى از اين تكاليف دشوار سؤال كنيد ،