ترجمه :
اى كسانى كه ايمان آوردهايد شكار را در حال احرام به قتل نرسانيد و هر كس از شما عمدا آن را به قتل برساند بايد كفارهاى معادل آن از چهارپايان بدهد ، كفارهاى كه دو نفر عادل از شما معادل بودن آن را تصديق كنند ، و به صورت قربانى به ( حريم ) كعبه برسد ، يا ( به جاى قربانى ) اطعام مستمندان كند يا معادل آن روزه بگيرد تا كيفر كار خود را بچشد ، خداوند از آنچه در گذشته واقع شده عفو كرده است و هر كس تكرار كند خداوند از او انتقام مىگيرد و خداوند توانا و صاحب انتقام است ( 95 )
صيد دريا و طعام آن براى شما حلال است تا شما و مسافران از آن بهرهمند شويد ، ولى ما دام كه محرم هستيد صيد صحرا براى شما حرام است و از ( نافرمانى ) خدايى كه به سوى او محشور مىشويد بترسيد . ( 96 )
تفسير :
مقصود از « صيد » هر حيوان وحشى است كه شكار مىشود ، اعم از اين كه مأكول يا غير مأكول باشد .
وَ أَنْتُمْ حُرُمٌ
؛ يعنى در حالى كه احرام حج يا عمره بسته باشيد . « حرم » جمع حرام است .
وَ مَنْ قَتَلَهُ مِنْكُمْ مُتَعَمِّداً
؛ و كسى كه به ياد دارد كه محرم است و مرتكب قتل حيوانى مىشود ، يا مىداند حيوانى را كه مىكشد كشتن آن بر او حرام است . زهرى گويد : حكم شكار عمدى در قرآن نازل شده بود ، ولى در مورد شكار خطا سنّت بر كفارهء آن جارى شده است .
فَجَزاءٌ مِثْلُ ما قَتَلَ
؛ به رفع « جزاء و مثل » يعنى : فالواجب عليه جزاء يماثل ما قتل