مىكنند ، در حقيقت بدان كافر شدهاند .
وَ لا تَشْتَرُوا بِآياتِي ثَمَناً قَلِيلًا
؛ « اشتراء » كنايه از مبادله است ، چنان كه در آيهء شريفهء اشتروا الضلالة بالهدى نيز به همين معناست ، بنا بر اين معناى « لا تشتروا » اين است آيات مرا با بهاى اندك معاوضه نكنيد . و اگر اشتراء به معناى معاوضه نباشد ، معناى لغوى « ثمن » مراد خواهد بود ، و مقصود از « ثمن قليل » [ بهاى كم ] رياستى بود كه آنها [ حىّ بن اخطب و كعب بن اشرف ] در ميان قوم يهود داشتند و نگران از دست دادن آن به دنبال اطاعت از پيامبر بودند ، از اين رو رياست را با آيات الهى مبادله كردند .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 42 ]
وَ لا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْباطِلِ وَ تَكْتُمُوا الْحَقَّ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ ( 42 )
ترجمه
و حق را با باطل نياميزيد و حقيقت را با اين كه مىدانيد كتمان نكنيد . ( 42 )
تفسير :
« با » در « بالباطل » ممكن است مانند « با » در جملهء لبست الشيء بالشيء باشد ، يعنى تو آن دو را با هم مخلوط كردى ، بنا بر اين معناى آيه چنين است : آنچه را كه از تورات نيست در آن ننويسيد و حق را با باطل در نياميزيد ، و مىتوان گفت « با » براى استعانت است ، چنان كه گفته مىشود ، « كتبت بالقلم » يعنى : به يارى قلم نوشتم .
در اين صورت معناى آيه چنين مىشود : حق را با سخنان باطلى كه در تورات مىنويسيد مشتبه نسازيد .
« و تكتموا » مجزوم [ به حذف نون ] و عطف بر « تلبسوا » و به معناى « لا تكتموا » مىباشد ، يعنى ، نپوشانيد ، و يا منصوب است به « ان » مقدّر ، بنا بر اين معناى « تكتموا » اين است كه : ميان آميختن حق با باطل و كتمان حق جمع نكنيد ، مثل اين كه گفته مىشود : لا تاكل السمك و تشرب اللبن يعنى ميان خوردن ماهى و آشاميدن شير جمع نكن .
وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ
؛ در حالى كه شما مىدانيد پيامبر حق است و آنچه را كه