ممكن است مقصود از زنده كرده دوباره ، زنده شدن در قبر باشد و منظور از بازگشت به سوى خدا ، رستاخيز و سر بر آوردن از قبر باشد و مىتوان گفت مقصود از زنده شدن دوباره ، خارج شدن از قبر و منظور از «
إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
» بازگشت به عالم حساب و جزا باشد .
«
فَأَحْياكُمْ
» با « فا » عطف گرفته شد ، زيرا زنده كردن در مرحلهء نخست بلافاصله پس از مرگ انجام مىشود . و جملات ديگر با « ثم » عطف گرفته شده زيرا بين مردن تا زنده شدن فاصله است ، و زنده كردن دوّم پس از مردن است ، خواه مقصود از آن زنده كردن در قبر و يا حشر در قيامت باشد و بازگشت به عالم جزا نيز زمانى پس از حشر و سر برآوردن از قبر است .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 29 ]
هُوَ الَّذِي خَلَقَ لَكُمْ ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً ثُمَّ اسْتَوى إِلَى السَّماءِ فَسَوَّاهُنَّ سَبْعَ سَماواتٍ وَ هُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ( 29 )
ترجمه
او خدايى است كه همهء آنچه ( از نعمتها ) در زمين وجود دارد ، براى شما آفريده ، سپس به آسمان پرداخت ، و آنها را به صورت هفت آسمان مرتب نمود و او به هر چيز آگاه است . ( 29 )
تفسير :
« لَكُمْ »
يعنى به خاطر شما [ انسانها ] و بهرهمند شدنتان آنچه در زمين وجود دارد آفريديم ، تا در امور مادّى از انواع خوراكيها ، مركبها ، منظرههاى سرسبز و خرّم ، لذّات جنسى و ديگر استفادههاى مادى ، نفع برده و در امور معنوى با مشاهده تمام موجودات و شگفتيهاى آفرينش در آنها ، به وجود صانع توانا و حكيم دانا پىببريد . از اين آيه مىتوان اصالة الإباحة را - كه يك قاعدهء فقهيّه است - استنتاج كرد و آن مباح بودن همه چيز است ، تا وقتى دليل بر حرمت آن برسد .
« جَمِيعاً »
منصوب است بنا بر اين كه حال براى
« ما فِي الْأَرْضِ »
باشد ، و « استواء » در لغت به معناى مستقيم بودن و اعتدال است ، چنان كه گفته مىشود :