خونريزى خواهند كرد اطّلاع يافتند ، لذا از روى تعجّب سؤال مىكنند ، آيا كسى را در زمين قرار مىدهى كه فساد كند و خون بريزد ؟
2 - خداوند به ملائكه ، خبر داده بود كه از فرزندان اين آدم كسانى خواهند آمد كه فساد و خونريزى مىكنند ، و پس از آن كه خدا آدم را آفريد فرشتگان بدين منظور سؤال كردند تا بفهمند آيا اين همان كسى است كه خدا گفته بود ، ذريّهاش فساد مىكنند ، يا غير اوست ؟
«
وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ
» و او در اين جمله حاليه است ، چنان كه گفته مىشود : أ تحسن الى فلان و انا احق منه بالاحسان يعنى ؛ آيا به فلانى نيكى مىكنى و حال آن كه من به چنين احسانى شايستهترم . « تسبيح » به معناى تقديس و تنزيه خداوند از بديها و پليديهاست .
« بِحَمْدِكَ »
در موضع « حال » است ، و معناى آيه اين مىشود : ما تو را تقديس مىكنيم در حالى كه حمد و سپاس تو را نيز به جا مىآوريم .
«
قالَ إِنِّي أَعْلَمُ
» خداوند فرمود من از مصالحى كه در آفرينش آدم ( ع ) وجود دارد چيزى را مىدانم كه بر شما پوشيده است و نمىدانيد و خداوند به اين دليل كه بندگانش مىدانند تمام افعالى را كه او انجام مىدهد ، هر چند حكمت آن بر آنان پوشيده باشد ، آن مصالح را ذكر نكرده است گرچه برخى از آنها را در آيهء بعد بيان كرده است .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 31 ]
وَ عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْماءَ كُلَّها ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلائِكَةِ فَقالَ أَنْبِئُونِي بِأَسْماءِ هؤُلاءِ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ( 31 )
ترجمه
سپس علم اسماء ( علم اسرار آفرينش و نامگذارى موجودات ) همگى را به آدم آموخت بعد آنها را به فرشتگان عرضه داشت و فرمود اگر راست مىگوييد ، اسامى اينها را بر شماريد . ( 31 )
تفسير :
تقدير آيه اين است : « و علم ءادم اسماء المسميات كلها . . . » ، مضاف اليه