يعنى « إجناب » آمده است .
إِلَّا عابِرِي سَبِيلٍ
؛ يعنى در حالت جنابت ، به نماز نزديك نشويد ، مگر اين كه مسافر باشيد . در اين صورت مىتوانيد نماز را با تيمّم بخوانيد ، زيرا تيمم اگر چه نماز را مباح مىكند ولى حدث جنابت را بر طرف نمىسازد . بنا بر اين نصب جملهء عابرى سبيل بنا بر حاليّت است . « عبور السبيل » يعنى سفر كردن ، گويى گفته شده :
بدون غسل به نماز نزديك نشويد مگر اين كه مسافر باشيد و كسانى كه « صلوة » را به مسجد تفسير كردهاند گفتهاند معناى آيه اين است كه در حال جنابت نزديك جايگاه نماز نشويد مگر اين كه بخواهيد از آن جا عبور كنيد ، ولى پس از غسل كردن مانعى ندارد .
وَ إِنْ كُنْتُمْ مَرْضى أَوْ عَلى سَفَرٍ
؛ در اين آيه خداى سبحان خواسته است به كسانى كه بر آنها غسل واجب شده ولى دسترسى به آب ندارند ، اجازهء تيمّم كردن بدهد و از ميان آنان ابتدا خصوص بيماران و مسافران را ذكر كرده است ، زيرا بيمارى و مسافرت بيشتر اتفاق مىافتد و بر ساير اسبابى كه موجب جواز تيمّم مىشوند غلبه دارند . سپس عموم كسانى را كه غسل كردن بر آنها واجب شده ولى - به خاطر ترس از دشمن يا درندگان يا نبودن وسيلهاى براى تهيهء آب يا اسباب ديگرى كه كمتر از سفر و مرض اتفاق مىافتد ، - دسترسى به آب ندارند ذكر مىكند ، و به دليل اين كه بيمارى و سفر بيش از ساير اسباب جواز تيمّم واقع مىشوند ، قرآن اين دو را در رديف محدث و جنب ذكر كرده است ، هر چند اين اسباب با هم تفاوت دارند ؛ به اين معنى كه بيمارى و سفر دو سبب از اسباب اجازهء تيمّم به جاى وضو و غسل است ولى حدث ( بول و غائط ) و جنابت به ترتيب سبب وجوب وضو و غسل مىشوند .
أَوْ لامَسْتُمُ النِّساءَ
؛ بنا به قرائت كسانى كه أو لمستم خواندهاند لمس و ملامسه به معنى جماع است . ابن عباس گويد : همانطور كه باران ، آسمان ناميده مىشود ، خداوند جماع را لمس ناميده است .