[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 40 ]
إِنَّ اللَّهَ لا يَظْلِمُ مِثْقالَ ذَرَّةٍ وَ إِنْ تَكُ حَسَنَةً يُضاعِفْها وَ يُؤْتِ مِنْ لَدُنْهُ أَجْراً عَظِيماً ( 40 )
ترجمه
خداوند ( حتى ) به اندازهء سنگينى ذرّهاى ستم نمىكند و اگر كار نيكى باشد آن را مضاعف مىنمايد ، و از نزد خود پاداش عظيمى ( در برابر آن ) مىدهد . ( 40 )
تفسير :
« ذرة » ، يعنى مورچهء كوچك . و گفتهاند : هر يك از اجزاى ريز غبار كه در هوا معلّق مىباشد « ذره » است . اين آيه دلالت مىكند بر اين كه منع ثواب و كم كردن آن و يا كيفر بيش از حدّ مجرم ، ظلم است . [ و خداوند از ستم كردن مبرّاست ] .
وَ إِنْ تَكُ حَسَنَةً
؛ يعنى و اگر كار نيكى به اندازه ذرّهاى باشد . كلمهء « مثقال » به دليل اضافه شدن به « ذره » كسب تأنيث كرده و مؤنث شده است . « حسنة » به رفع نيز قرائت شده است بنا بر اين كه « كان » تامه باشد .
يُضاعِفْها
؛ يعنى خداوند پاداش آن را چند برابر مىكند .
وَ يُؤْتِ مِنْ لَدُنْهُ أَجْراً عَظِيماً
؛ از جانب خود به صاحب كار نيك از راه تفضّل پاداش بزرگى عطا مىكند . و علت اين كه خداوند عطاى خويش را « اجر » ناميده اين است كه عطا و بخشش در پى برخوردار شدن از پاداش است .
« يضعفها » با تشديد نيز قرائت شده است .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيات 41 تا 42 ]
فَكَيْفَ إِذا جِئْنا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَ جِئْنا بِكَ عَلى هؤُلاءِ شَهِيداً ( 41 ) يَوْمَئِذٍ يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ عَصَوُا الرَّسُولَ لَوْ تُسَوَّى بِهِمُ الْأَرْضُ وَ لا يَكْتُمُونَ اللَّهَ حَدِيثاً ( 42 )