[ سوره النساء ( 4 ) : آيات 38 تا 39 ]
وَ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ رِئاءَ النَّاسِ وَ لا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ لا بِالْيَوْمِ الْآخِرِ وَ مَنْ يَكُنِ الشَّيْطانُ لَهُ قَرِيناً فَساءَ قَرِيناً ( 38 ) وَ ما ذا عَلَيْهِمْ لَوْ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ أَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقَهُمُ اللَّهُ وَ كانَ اللَّهُ بِهِمْ عَلِيماً ( 39 )
ترجمه
و آنها كسانى هستند كه اموال خود را براى نشان دادن به مردم انفاق مىكنند و ايمان به خداوند و روز بازپسين ندارند ( چرا كه شيطان رفيق و همنشين آنها است ) و كسى كه شيطان قرين اوست بد قرينى انتخاب كرده است .
( 38 )
چه مىشد اگر آنها به خدا و روز باز پسين ايمان مىآوردند و از آنچه خدا به آنها روزى كرده ( براى او و در راه او ) انفاق مىنمودند ؟ و خداوند بر ( كار ) آنها آگاه است . ( 39 )
تفسير :
وَ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ رِئاءَ النَّاسِ
؛ كسانى كه اموالشان را به منظور ريا و خودنمايى و براى اين كه گفته شود آنها افرادى سخاوتمند هستند ، انفاق مىكنند ، نه براى خدا .
گفتهاند : آنها مشركان قريش بودند كه اموالشان را در راه دشمنى با رسول خدا ( ص ) صرف مىكردند .
فَساءَ قَرِيناً
؛ شيطان بد دوستى است ، زيرا انسانها را به بخل و ريا و فساد وا مىدارد . و مىتوان گفت اين جمله تهديدى است براى دوستان شيطان كه در آتش جهنم با او همنشين خواهند بود .
وَ ما ذا عَلَيْهِمْ
؛ يعنى چه سختى و گرفتاريى متوجه آنان مىشد ، اگر به خدا ايمان مىآوردند و از مال خود در راه او انفاق مىكردند . اين جمله در مقام نكوهش و سرزنش آنان است و گرنه نفع كامل در ايمان به خدا و انفاق در راه اوست .
وَ كانَ اللَّهُ بِهِمْ عَلِيماً
؛ اين جمله نيز تهديدى براى آنهاست .