ترجمه
اى كسانى كه ايمان آوردهايد براى شما حلال نيست كه از زنان از روى اكراه ( و ايجاد ناراحتى براى آنها ) ارث ببريد ؛ و آنها را تحت فشار قرار ندهيد كه قسمتى از آنچه به آنها پرداختهايد ( از مهر ) تملّك كنيد مگر اين كه آنها عمل زشت آشكارى انجام دهند و با آنان به طور شايسته رفتار كنيد و اگر از آنها ( به جهاتى ) كراهت داشتيد ، ( فورا تصميم به جدايى نگيريد ) چه بسا از چيزى كراهت داريد و خداوند در آن نيكى فراوان قرار داده است . ( 19 )
تفسير :
مردم جاهليت هر گونه ظلم و ستمى را در حق زنانشان روا مىداشتند . اين آيه براى نهى آنان از اين كار نازل شد ؛ رسم مردم جاهليت اين بود كه هر گاه مردى مىمرد ، يكى از نزديكان او ( پسر يا ولىاش لباسى بر زنش مىافكند و مىگفت من به اين زن سزاوارتر از ديگران هستم . آن گاه آيه نازل شد كه :
لا يَحِلُّ لَكُمْ أَنْ تَرِثُوا النِّساءَ كَرْهاً
؛ براى شما حلال نيست كه زنان را به عنوان ميراث بگيريد . در حالى كه آنها راضى به اين امر نيستند و يا مجبور شدهاند .
كلمهء « كرها » به فتح كاف و ضمّ آن ( كرها ) هر دو قرائت شده است .
گفتهاند : مردم جاهليّت زنان را حبس مىكردند تا اين كه بميرند [ و مالشان را به ارث ببرند ] و در آيهء مورد بحث به آنها گفته شده براى شما جايز نيست كه زنان را بر زوجيّت خود باقى بگذاريد تا اين كه بميرند و از آنها ارث ببريد ، در صورتى كه به اين كار راضى نيستند . برخى از مردان به منظور ضرر رساندن به زنانشان آنها را به حال خود باقى مىگذاردند [ و طلاقشان نمىدادند ] تا اين كه مجبور شوند قسمتى از مال خود را براى رها شدن از اسارت شوهرشان فدا كنند . سپس گفته شده :