جز كافر از همهء حدود الهى يعنى واجبات و اوامر و نواهى او تجاوز نمىكند .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيات 15 تا 16 ]
وَ اللاَّتِي يَأْتِينَ الْفاحِشَةَ مِنْ نِسائِكُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَيْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْكُمْ فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِكُوهُنَّ فِي الْبُيُوتِ حَتَّى يَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ يَجْعَلَ اللَّهُ لَهُنَّ سَبِيلاً ( 15 ) وَ الَّذانِ يَأْتِيانِها مِنْكُمْ فَآذُوهُما فَإِنْ تابا وَ أَصْلَحا فَأَعْرِضُوا عَنْهُما إِنَّ اللَّهَ كانَ تَوَّاباً رَحِيماً ( 16 )
ترجمه
و كسانى از زنان شما كه مرتكب زنا مىشوند ، چهار نفر از مسلمانان را به عنوان شاهد بر آنها بطلبيد ، اگر گواهى دادند ، آنان ( زنان ) را در خانههاى ( خود ) نگاه داريد تا مرگشان فرا رسد يا اين كه خداوند راهى براى آنها قرار دهد ( 15 )
و آن مردان و زنانى كه ( همسر ندارند ) و اقدام به ارتكاب آن عمل ( زشت ) مىكنند آنها را آزار دهيد ( و حدّ بر آنها جارى نماييد ) و اگر ( براستى ) توبه كنند و خود را اصلاح نمايند ، از آنها درگذريد ، زيرا خداوند توبهپذير و مهربان است . ( 16 )
تفسير :
[ پس از آن كه خداوند حكم زنان و مردان را از لحاظ نكاح و ميراث بيان كرد ، كيفر كسانى را كه مرتكب حرام شوند شرح مىدهد و مىفرمايد : ]
وَ اللَّاتِي يَأْتِينَ الْفاحِشَةَ مِنْ نِسائِكُمْ
؛ زنان آزادى كه مرتكب فاحشه مىشوند .
مقصود از « فاحشه » زناست و به خاطر اين كه زشتى آن بيش از زشتيهاى ديگر است از آن تعبير به « فاحشه » شده است .
فَاسْتَشْهِدُوا عَلَيْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْكُمْ
؛ چهار نفر از مسلمانان را بر [ زناى ] آنان گواه بگيريد .
فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِكُوهُنَّ فِي الْبُيُوتِ
؛ اگر چهار شاهد گواهى دادند ، آنها را