براى هميشه در خانههايتان حبس كنيد . تا مرگشان فرا رسد . در آغاز اسلام هر گاه زنى زنا مىكرد و چهار گواه بر زناى او شهادت مىدادند ، او را در خانه حبس مىكردند تا جان مىسپرد ، سپس اين حكم با آيهء : «
الزَّانِيَةُ وَ الزَّانِي . . .
» « به مرد و زن زناكار هر يك صد ضربه شلاق بزنيد » ( نور / 2 ) نسخ شد .
أَوْ يَجْعَلَ اللَّهُ لَهُنَّ سَبِيلًا
؛ و يا اين كه خداوند راهى براى آنها قرار دهد . منظور ازدواج است كه آنها را از بىعفّتى و زنا دور مىكند ، و گفتهاند : مقصود از « سبيل » حدّ زناست كه تا آن زمان تشريع نشده بود .
روايت شده است كه وقتى آيهء :
الزَّانِيَةُ وَ الزَّانِي
. . . نازل شد پيامبر ( ص ) فرمود : « اين حكم را از من بگيريد ، خداوند راه را براى آنها تعيين كرد ، هر گاه زن و مرد مجرّدى با يكديگر زنا كنند ، به هر كدام صد ضربه شلّاق بزنيد و يك سال آنها را تبعيد كنيد ، و هر گاه زن و مرد بيوهاى مرتكب عمل منافى عفّت شدند ، آنها را صد ضربه شلاق بزنيد و سنگسار كنيد ، نزد ما [ اماميه ] اين حكم اختصاص به زن و مرد پيرى دارد كه مرتكب زنا شدهاند .
وَ الَّذانِ يَأْتِيانِها مِنْكُمْ
؛ مرد و زنى كه مرتكب زنا مىشوند . فأذوهما آنها را مذمّت و سرزنش كنيد .
فَإِنْ تابا وَ أَصْلَحا فَأَعْرِضُوا عَنْهُما
؛ اگر توبه نمودند و حالشان را تغيير داده و عمل خود را اصلاح كردند ، از اذيت و آزار آنها خوددارى كنيد و از سرزنش كردن آنان دست برداريد . « الذان » به تشديد نون نيز قرائت شده است .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيات 17 تا 18 ]
إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهالَةٍ ثُمَّ يَتُوبُونَ مِنْ قَرِيبٍ فَأُولئِكَ يَتُوبُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَ كانَ اللَّهُ عَلِيماً حَكِيماً ( 17 ) وَ لَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئاتِ حَتَّى إِذا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قالَ إِنِّي تُبْتُ الْآنَ وَ لا الَّذِينَ يَمُوتُونَ وَ هُمْ كُفَّارٌ أُولئِكَ أَعْتَدْنا لَهُمْ عَذاباً أَلِيماً ( 18 )