( نساء / 12 ) .
وَ اللَّهُ عَلِيمٌ
؛ خداوند به عمل كسانى كه در وقت وصيّت نسبت به ورثهء خود ستم مىكنند ، آگاه است .
حَلِيمٌ
؛ نسبت به مجازات ستمكاران ، شتاب نمىكند . و اين تهديدى براى آنهاست .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيات 13 تا 14 ]
تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها وَ ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ( 13 ) وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَتَعَدَّ حُدُودَهُ يُدْخِلْهُ ناراً خالِداً فِيها وَ لَهُ عَذابٌ مُهِينٌ ( 14 )
ترجمه
اينها مرزهاى الهى است ، و هر كس خدا و پيامبرش را اطاعت كند ( و مرزهاى قوانين او را محترم بشمرد ) وى را در باغهايى از بهشت وارد مىكند كه نهرهاى آب از زير درختان آن جارى است و جاودانه در آن مىمانند و اين پيروزى بزرگى است ( 13 )
و آن كس كه نافرمانى خدا و پيامبرش كند و از مرزهاى او تجاوز نمايد او را در آتشى وارد مىكند كه جاودانه در آن خواهد ماند و براى او مجازات توهين آميزى است . ( 14 )
تفسير :
تِلْكَ
؛ اشاره است به احكام و دستوراتى كه دربارهء ارث و يتيمان ذكر شد و خداوند از اين رو كه احكام و قوانينش مانند مرزهايى است كه پيش روى مكلفين قرار گرفته و آنان نبايد از آنها تجاوز كنند ، آنها را « حدود » ناميده است .
تعبير به « يدخله » و « خالدين » به اعتبار حمل اين دو كلمه بر لفظ « من » [ كه مفرد است ] و معناى آن [ كه جمع است ] مىباشد .
جملهء
يَتَعَدَّ حُدُودَهُ
؛ دلالت بر اين دارد كه مقصود از آيه :
وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ
اين است كه هر كس از خدا و رسولش نافرمانى كند كافر است ، زيرا كسى