وَ كَفى بِاللَّهِ حَسِيباً
؛ گواهى خداوند و علم او به اين كه مال يتيمان را به خودشان سپردهايد و آنها دريافت كردهاند ، كافى است . پس بايد رفتارتان با يكديگر صادقانه و دوستانه باشد .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 7 ]
لِلرِّجالِ نَصِيبٌ مِمَّا تَرَكَ الْوالِدانِ وَ الْأَقْرَبُونَ وَ لِلنِّساءِ نَصِيبٌ مِمَّا تَرَكَ الْوالِدانِ وَ الْأَقْرَبُونَ مِمَّا قَلَّ مِنْهُ أَوْ كَثُرَ نَصِيباً مَفْرُوضاً ( 7 )
ترجمه
براى مردان از آنچه پدر و مادر و خويشاوندان از خود مىگذارند سهمى است و براى زنان نيز از آنچه پدر و مادر و خويشاوندان مىگذارند سهمى ، خواه آن مال كم باشد يا زياد ، اين سهمى است تعيين شده و لازم الأداء . ( 7 )
تفسير :
مِمَّا قَلَّ مِنْهُ أَوْ كَثُرَ
؛ اين جمله « بدل » است از « مما ترك » به دليل تكرار شدن عامل .
[ شأن نزول : ] عربها در دوران جاهليّت تنها مردان را وارث مىشناختند و زنان را از آن محروم مىكردند . خداى سبحان اين آيه را نازل كرد و فرمود : « زنان نيز مانند مردان از آنچه پدر و مادر و خويشاوندان از خود به جا گذاشتهاند سهم مىبرند ، كم باشد يا زياد » .
نَصِيباً مَفْرُوضاً
؛ منصوب است بنا بر اختصاص و تقديرش : أعنى نصيبا مفروضا است يعنى براى زنان سهمى معيّن و واجب است كه بايد آن را به دست آورند . و يا « نصيبا » مصدر و براى تأكيد و به معناى « قسمة مفروضة » است .
اين آيه دلالت دارد بر اين كه قول به « تعصيب » « 1 » باطل است ، زيرا خداوند
هامش
( 1 ) - منظور از تعصيب اين است كه تركه از اصل سهام بيشتر باشد ، اين مسأله از مسائل