نيازمند است به طرز شايسته ( و مطابق زحمتى كه مىكشد ) از آن بخورد ، و هنگامى كه اموالشان را به آنها مىدهيد بر آنها شاهد بگيريد ( اگر چه ) خداوند براى محاسبه كافى است . ( 6 )
تفسير :
وَ لا تُؤْتُوا السُّفَهاءَ
؛ ندهيد [ ثروت خود را ] به افراد سفيه يعنى زنان و كودكان و اسراف كنندگانى كه مال خود را به طور ناشايست خرج مىكنند .
أَمْوالَكُمُ الَّتِي جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ قِياماً
؛ اموال و دارايى خود را كه قوام زندگانى و مايهء سربلندى شماست . « قوام الشيء و قيامه و قيمه » يعنى آنچه چيزى را محكم و پايدار مىسازد . « قيما » نيز قرائت شده است .
وَ ارْزُقُوهُمْ فِيها
؛ و اگر يتيمان واجب النفقه شمايند خوراك و پوشاك آنان را از اموال خودتان تأمين كنيد .
اين آيه متضمّن يك دستور براى همگان است كه مال خود را در اختيار سفيهى كه مىدانند آن را تباه و به طرز ناشايستى خرج مىكند ، نگذارند ، چه مرد باشد يا زن ، خويشاوند باشد يا بيگانه .
وَ قُولُوا لَهُمْ قَوْلًا مَعْرُوفاً
؛ با نرمى و خوش زبانى با يتيمان سخن بگوييد .
« معروف » گفتار و يا كردارى است كه مردم به خاطر اين كه از نظر عقل و شرع نيكوست آن را دوست دارند و « منكر » گفتار و يا كردارى است كه آن را به خاطر زشتىاش نمىپسندند .
وَ ابْتَلُوا الْيَتامى
؛ و رشد و كمال عقلى يتيمان را قبل از رسيدن به حد بلوغ بيازماييد ، تا هنگامى كه [ در آستانهء بلوغ قرار گرفتند و ] وضع آنها از نظر رشد عقلى بر شما آشكار گرديد ، بدون درنگ اموالشان را به آنان بازگردانيد . و نشانههاى بلوغ سه چيز است :
1 - دست يافتن به رشد جنسى و محتلم شدن . در اين هنگام شخص صلاحيّت و شايستگى براى ازدواج كردن را دارد .