ترجمه
« خداوند سخن آنها را كه گفتند خدا فقير است و ما بىنيازيم ، شنيد .
آنچه را آنها گفتند خواهيم نوشت و ( همچنين ) به قتل رسانيدن پيامبران را بنا حق ( مىنويسيم ) و به آنها مىگوييم بچشيد عذاب سوزان را ( 181 )
اينها به خاطر چيزى است كه دستهاى شما از پيش فرستاده و خداوند به بندگان ( خود ) ستم نمىكند ( 182 )
( اينها ) همانها ( هستند ) كه گفتند خداوند از ما پيمان گرفته كه به هيچ پيامبرى ايمان نياوريم تا ( اين معجزه را انجام دهد ) قربانى بياورد كه آتش ( صاعقهء آسمانى ) آن را بخورد ! بگو پيامبرانى پيش از من دلايل روشن و آنچه را گفتيد آوردند ، پس چرا آنها را به قتل رسانديد اگر راست مىگوييد ؟ ! ( 183 )
تفسير :
يهود هنگامى اين سخن را [ كه خدا فقير است و ما غنى و بىنياز ] بر زبان آورد كه آيهء :
مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً
؛ « كيست كه به خدا قرض نيكويى دهد » ( بقره / 245 ) را شنيدند و اين سخن را يا از روى اعتقاد گفتند و يا از روى عناد و ريشخند . و در هر صورت چنين سخنى جز از كسى كه كفر او آشكار است صادر نمىشود . و معناى «
سَمِعَ اللَّهُ
؛ اين است كه سخن آنان بر خداوند پوشيده نبود ، و كيفر و عذابى براى گوينده آن مهيّا ساخته است .
سَنَكْتُبُ ما قالُوا
؛ يعنى آنچه گفتند در نامههايى نوشته و نگهدارى مىكنيم و يا معنايش اين است كه آنچه گفتند ، نزد خود ثبت مىكنيم تا فراموش نكنيم ، و ثبت و بايگانى آن را از ياد نخواهيم برد .