ترجمه
ممكن نبود كه خداوند مؤمنان را به همان صورت كه شما هستيد واگذارد ، مگر آن كه ناپاك را از پاك جدا سازد ، و ( نيز ) ممكن نبود كه خداوند شما را از اسرار نهان آگاه سازد ( تا مؤمنان را از منافقان باز شناسيد ، زيرا اين بر خلاف سنت الهى است ) ولى خداوند از ميان رسولان خود هر كس را بخواهد بر مىگزيند . پس ( اكنون كه اين جهان بوتهء آزمايش پاك و ناپاك است ) به خدا و رسولان او ايمان بياوريد و اگر ايمان بياوريد و تقوا پيشه كنيد پاداش بزرگى براى شماست . ( 179 )
تفسير :
« لام » در
« لِيَذَرَ »
براى تأكيد نفى و معناى آيه اين است كه خداوند مؤمنان را رها نخواهد كرد ، على ما أنتم عليه ؛ بر آنچه شما بدان اعتقاد داريد كه عبارت است از آميخته بودن مؤمن خالص با منافق ، حتى يميز ؛ تا منافق را از مؤمن مخلص جدا و متمايز گرداند .
« يميز » از ريشه « مزته فانماز » « آن را جدا كردم ، پس جدا شد » است ، و « يميز » نيز قرائت شده است ، از « ميزته فتميز » ، يعنى خداوند با نزول وحى بر پيامبر خود و آگاه كردن او از حال شما دو گروه مؤمن و منافق را از يكديگر جدا مىسازد .
وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ
؛ و هيچ گاه خداوند اسرار پنهانى و علم غيب را در اختيار شما نخواهد گذاشت . پس هنگامى كه پيامبر ( ص ) شما را از نفاق يك فرد با خبر مىسازد ، گمان نكنيد كه او خود بر آنچه در دل مردم مىباشد ، آگاه است ؛ بلكه خداوند با فرستادن وحى از غيب به پيامبر ( ص ) خبر مىدهد و به او مىگويد اين شخص منافق و آن ديگرى مؤمن خالص است ؛ پس علم و آگاهى پيامبر از اسرار پنهان از اين روست كه خداوند او را از غيب مطّلع مىسازد .